Twitter
Politiki Agora 2012

Να νικήσουμε την ανεργία και την φτώχεια

Εδώ και δυο χρόνια, η χώρα μας έχει τεθεί από τους πιστωτές μας υπό καθεστώς περιορισμένης κυριαρχίας σε ότι αφορά την οικονομική και κοινωνική μας πολιτική. Οδηγηθήκαμε στην ταπεινωτική αυτή κατάσταση, λόγω αδυναμίας δανεισμού και μεγάλου δημόσιου χρέους που μας έφεραν ένα βήμα πριν την στάση πληρωμών. Το αντίτιμο της διάσωσης υπήρξε η βαριά ύφεση. Ανεργία και φτώχεια πήραν απαράδεκτες διαστάσεις, με, συχνά τραγικές, συνέπειες στην καθημερινή μας ζωή. Συμβατικά, προβλέπεται η λήξη αυτής της περιόδου στο τέλος του 2014. Συζητάμε λοιπόν τι να κάνουμε από σήμερα ώστε να αρχίσουμε να ξεπερνάμε και ουσιαστικά τα δεινά που έχουν σωρευθεί. Δηλαδή:

–         Πως να γίνουν δημόσιες επενδύσεις ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας ;

–         Πως να συμμαζέψουμε τις ανατιμήσεις και την ακρίβεια  ;

–         Πως να μειώσουμε το κόστος του δανεισμού μας ( ιδιωτικού και δημόσιου ) ;

–         Πώς να οργανώνουμε τον δημόσιο τομέα της οικονομίας ;

–         Πώς να ενισχύσουμε την επιχειρηματικότητα ;

–         Πώς να αναπτύξουμε τον κοινωνικό τομέα ενισχύοντας την  αυτοδιαχείριση ;

–         Πώς να λειτουργήσουμε στο πλαίσιο της ζώνης του ΕΥΡΩ ;

48 Comments to Να νικήσουμε την ανεργία και την φτώχεια
    • Αντρεας Μουντζουρης
    • Τιποτα απο ολα αυτα που διερωταστε δεν προκειται να γινει και η Ελλαδα θα πεσει τελικα στον γκρεμο της δραχμης… εκτος και αν συλληφθει η φοροδιαφυγη..!!! Ολα τα υπολοιπα ειναι ανουσιες κουβεντες..!!
      Θελουμε πραγματικα να την πιασουμε…???
      Οταν οι Ελληνες σοσιαλιστες απαντησουν θετικα στην παραπανω ερωτηση και αρχισουμε να ψαχνουμε το πως… τοτε μονο μπορω να συμβαλω κι εγω επανακαταθετωντας την προταση μου την οποια ηδη γνωριζει η ηγεσια του κομματος απο τον 10/11 και ηδη εχει κανει ενα μερος της προεργασιας που απαιτειται…!!!
      Το μεγαλο ερωτημα ομως ειναι… θελουμε…??? Η ΝΔ μου δηλωσε ευθαρσως οτι δεν θελει γιατι θα δυσαρεστηθουν οι φοροφυγαδες και φοβουνται τις αντιδρασεις τους…!!! Το ΠΑΣΟΚ θελει…???
      Αμφιβαλω… αλλα εχω μια κρυφη ελπιδα… θα δειξει…!!!

      • ΒΑΣΙΛΗΣ
      • ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΜΕΡΙΚΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΟΧΙ! Η ΕΛΠΙΔΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΜΗ! ΣΤΗΝ Κ.Ο. 2009-2010 ΟΙ 80 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΘΕΛΑΝ, ΟΙ 20 ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ(ΞΑΝΑΒΓΗΚΑΝ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ} ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ 60…ΠΕΤΟΥΣΑΝ ΑΕΤΟ! ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Π.Χ. ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ «ΝΙΩΤΗ»! ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ ΑΛΛΑ…»ΣΚΟΡΠΙΟΙ»……….

      • eleni
      • Είναι πολύ ενδιαφέρω το θέμα και επίκαιρο και ενδιαφέρει όλους τους ανθρώπους αλλά για μένα προσωπικά άλλα αυτά τα χρονιά η κυμβενησεις που κυμβενουσανε δεν δίνανε και ιδιαίτερη σημασία στα οικονομικά της χωράς δεν κάνανε σωστά ελέγχους και με αυτό το τρόπω δίνανε το δικαίωμα σε κάθε Ελληνα να κλέβει τη Ελλάδα και για αυτό είδαμε σε αυτό το σημείο και όχι μονό τη πληρώνουμε η φτωχοί άνθρωποι η νέοι άνθρωποι με τη ανεργία αλλά κανένας πολιτικός δεν ενδιαφέρεται για τη ανεργία που υπάρχει και για τους νέους ανθρώπους που δεν μπορούνε να ονειρευόταν ένα καλύτερο αύριο που δεν ελπιζου σε τίποτα προσωπικά για μένα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία

    • Σπυρίδωνας
    • Τόσα χρόνια το Ελληνικό Κράτος βασίζονταν στα δανεικά με την πίστη ότι αυτό το πανηγύρι δεν θα έχει τελειωμό βάζοντας κάτω από το «χαλί» τα προβληματα που το ταλανίζουν. Σίγουρα η έλλειψη βούλησης λόγω κυρίως κόστους…περιέπλεξε την κατάσταση. Την κρίση θα μπορούσε κανείς να την εκλάβει ως μια καλή ευκαιρία για να κλείσουμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν μεσω των μεταρρυθμίσεων αρκεί να μην μπαίνει στη μέση ο υπολογισμός διαφόρων συμφερόντων παρά μόνο αυτού του δημοσίου συμφέροντος.
      Σοσιαλισμός στην Ευρώπη των τραπεζιτών πρωθυπουργών μάλλον σύντομο ανέκδοτο no?

      • Γιώργος Παπαζάχος
      • Είναι πράγματι μια καλή ευκαιρία να κλείσουμε λογαριασμούς με το παρελθόν. Εν πολλοίς θα κριθούμε και από την δυνατότητα μας να το κάνουμε. Πρέπει όμως παράλληλα να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ένα πιο δίκαιο μέλλον. Αλλιώς φοβάμαι ότι θα τρέχουμε πίσω από την ουρά μας.

        • Σπυρίδωνας
        • Για τη δημιουργία των συνθηκών ενός πιο δίκαιου μέλλοντος… θα θυσιαστούν πολλές πολιτικές καριέρες. Με άλλα λόγια η λέξη κλειδί είναι η «βούληση» η πραγματική βούληση όλων μας.

      • ΒΑΣΙΛΗΣ
      • ΣΩΣΤΗ ΚΡΙΣΗ! ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ! ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ?

    • Παύλος
    • Πιστεύαμε και παλεύαμε ότι μέσα από την διακυβέρνηση από το ΠΑΣΟΚ ότι θα δημιουργήσουμε θεσμούς για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό,για μια δίκαια κοινωνία. Δημιούργησαν και δυνάμωσαν οι θεσμοί της παραεξουσίας κατά την διακυβέρνηση από το ΠΑΣΟΚ . Έχω την εντύπωση πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία ,οι περισσότεροι βλέπουν το κράτος ως λάφυρο, είδαν τους θεσμούς της δημοκρατίας ως εργαλεία για να κλέψουν την δημόσια περιουσία. Πρέπει όσοι έκλεψαν να επιστρέψουν πίσω τα κλεμμένα από το χώρο του ΠΑΣΟΚ , έτσι να δείξουν μεταμέλεια , ώστε να τους μιμηθούν και τα κλεφτρόνια της δεξιάς που ρήμαξαν τον τόπο. Όσοι αρνηθούν να δημευθεί η περιουσία και να ανοίξουνε επί τέλους οι φύλακές. Έτσι θα επιστρέψει η πολιτική με ήθος και ιδεολογία στη θέση της.

    • Βαγγέλης Αθανασόπουλος
    • Είναι αναγκαίο να γίνουν όλα τα παραπάνω το συντομότερο δυνατόν γιατί η χώρα είναι υπό κατάρρευση και κάθε μέρα που περνάει το πρόβλημα γίνεται ακόμη χειρότερο. Όμως τα λόγια δεν αρκούν, πρέπει να γίνουν πράξεις. Δυστυχώς διακρίνω ένα μεγάλο πρόβλημα των Ελλήνων: όλοι περιμένουν να τα κάνουν άλλοι. Είναι ανάγκη να συμβάλλει ο καθένας μας στην προσπάθεια ανόρθωσης της χώρας. Δεν πρέπει να περιμένουμε ενέργειες μόνο από τους άλλους τους ‘πιο δυνατούς και πιο μεγάλους’, πρέπει και εμείς οι ίδιοι να βοηθήσουμε όπως ο καθένας μας μπορεί. Πρέπει όλοι μαζί να κερδίσουμε την ανεργία και την φτώχεια.

    • Ric Ferara
    • Για να νικήσουμε την ανεργία και τη φτώχεια χρειαζόμαστε δημόσιες επενδύσεις. Για να γίνουν δημόσιες επενδύσεις είναι ανάγκη να ξεπαγώσουν τα κονδύλια της συμφωνίας του Οκτωβρίου του 2011. Αντί λοιπόν να ζητάμε παράταση του μνημονίου και άλλες αμφιλεγόμενες αλλαγές, μπορούμε να βάλουμε στο τραπέζι την τήρηση των όρων της συμφωνίας. Έχουμε να παίρνουμε 20 δις ΕΥΡΩ που κινδυνεύουν να χαθούν. Κάθε χαμένο ΕΥΡΩ σημαίνει αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και του ξενιτεμού συμπατριωτών μας. Απαράδεκτο !

      • Κώστας Καρμπέρης
      • Συμφωνώ με τον σύντροφο με το ξενικό όνομα. Ομως έχω ένα σχόλιο: Αν δεν τεθεί το πλαίσιο, η στρατηγική και οι προδιαγραφές, ακόμα και αυτά τα 20 δις € θα χαθούν στην μαύρη τρύπα της εξυπηρέτησης προσωπικών ρουσφετολογικών επιδιώξεων. Οπως τόσα και τόσα δις που χάθηκαν από τα Σχέδια Μάρσαλ και τα Πακέτα Ντελόρ, Σαντέρ, ΚΠΣ, ΕΣΠΑ κλπ. για να χρηματοδοτήθούν παντελώς άχρηστα έργα, που η μόνη ανταποδοτικότητά τους ήταν σε προβολή στα εγκαίνια και σε εξυπηρέτηση μικροπολιτκών – ψηφοθηρικών επιδιώξεων. Εργα που ουδεμία συμβολή είχαν στην δημιουργία συνθηκών αειφορίας, διότι ακριβώς δεν ήταν ενταγμένα σε κάποιο στρατηγικό σχέδιο.
        Ας μην την πατήσουμε ξανά. Τα 20 δις € που πρέπει να πάρουμε (και να τα πάρουμε ΑΜΕΣΑ) πρέπει να διοχετευθούν σε παραγωγικές επενδύσεις και σε δημιουργία περιβάλλοντος ανάπτυξης και αειφορίας. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα ΕΥΡΩ σε άχρηστα έργα.

      • ΌνομαMaria Komninos
      • Συ
        μφωνώ απολύτως με την παρατήρηση του Ρικ. Η ερώτηση όμως είναι γιατί δεν ξεπαγώνουν τα κονδύλια της συμφωνίας να πέσουν στην οικονομία; Γιατί διαρκώς αποδέχεται η τριμελής κυβέρνηση τους εκβιασμούς των επαρχιακών μάνατζερ που εκπροσωπούν την τροίκα. Ο ΓΑΠ άφησε τις ξένες τράπεζες να ξεφορτωθούν τα ελληνικά μόλογα και να μας βάλουν στο πάγκο του χασάπη. ο Σαμαράς άφησε να πρράσει η σημαντικότερη διάσκεψη με την χώρα χωρίς εκπρόσωπο( θεσμικά Ο Κάρολος Παπούλιας) δεν ασκεί καμμία σχεδόν εξουσία.Η χώρα ξεπουλιέται μερα με την μέρα. Δεν νομίζω ότι οι δυνάμεις που την οδήγησαν στη χρεωκοπια είναι σε θέση να την βγάλουν από την χοάνη της χρεωκοπίας.

    • Mariah Stoner
    • Με τις τιμές γιατί δεν γίνεται σχεδόν τίποτα ; Με εξαίρεση τα νοίκια ( που εκτός από δαπάνη όμως είναι και εισόδημα ) που πέφτουν, γιατί τα είδη διατροφής, η βενζίνη και πολλά άλλα ακριβαίνουν ; Πως εξηγούν οι εγκέφαλοι της τρόϊκας να έχουμε ύφεση και ακρίβεια μαζί ; Τι θα μπορούσε να κάνει μια κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει αυτή τη μάστιγα της ελληνικής οικογένειας ; Οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ τι προτείνουν ;

    • Γιώργος Παπαζάχος
    • Με το ίδιο τρόπο με τον οποίο οι «εγκέφαλοι» της τρόικας προτείνουν σκληρή κρατική παρέμβαση για τη πτώση των μισθών, αντίστοιχα θα μπορούσε «επιβληθεί» μείωση των τιμών. Βούληση χρειάζεται και πίεση σε κάθε πλευρά προς αυτή τη κατεύθυνση. Είναι μία μάχη που μπορεί να κερδηθεί καθώς έχουν απεμπολήσει κάθε επιχείρημα υπέρ του αντιθέτου, είτε σε οικονομικό είτε σε πολιτικό επίπεδο.

    • Κώστας Καρμπέρης
    • – Πως να γίνουν δημόσιες επενδύσεις ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας ;
      Να εκπονηθεί και να υιοθετηθεί Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο Ανάπτυξης με Τομεακή – Κλαδική εξειδίκευση, 5ετούς διάρκειας και με χρονοδιάγραμμα το οποίο θα περιλαμβάνει ενδιάμεσα σημεία επαναξιολόγησης.
      Να αξιοποιηθούν τα εναπομείναντα κονδύλια του ΕΣΠΑ και του 5ου πακέτου (hopefully) σ’ αυτή την κατεύθυνση.
      Να γίνει κατανομή των πόρων του ΠΔΕ βάσει αυτού του σχεδίου ΜΟΝΟ σε έργα και δράσεις που θα εντάσσονται στο παραπάνω πλαίσιο και θα συνεισφέρουν – τεκμηριωμένα – στην αειφορία. Να μπει επιτέλους ένα τέλος στη σπατάλη πόρων σε άχρηστα έργα και σε παρεμβάσεις που δεν εξυπηρετούν απολύτως τίποτα.
      – Πως να συμμαζέψουμε τις ανατιμήσεις και την ακρίβεια ;
      Να μπουν στη διατίμηση (τουλάχιστον για όσο διάστημα βρισκόμαστε σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης) βασικά είδη πρώτης ανάγκης (καύσιμα, βασικά τρόφιμα κλπ.).
      Να παταχθούν τα καρτέλ και η αισχροκέρδεια με τη δημιουργία ειδικού ελεγκτικού μηχανισμού και με δημοσιοποίηση των πεπραγμένων του.
      Να γίνει πανεθνική καμπάνια διαμόρφωσης καταναλωτικής συνείδησης σε όλους τους πολίτες (συγκροτημένα και όχι αποσπασματικά, μακροχρόνια και όχι βραχυχρόνια, οριζόντια, σε κάθε τομέα και πεδίο που το Κράτος μπορεί να παρέμβει π.χ. στα σχολεία, στις υπηρεσίες κλπ.)
      – Πως να μειώσουμε το κόστος του δανεισμού μας ( ιδιωτικού και δημόσιου ) ;
      «Κούρεμα» του δημόσιου χρέους μέσω της ΕΚΤ, τουλάχιστον στο ποσοστό που αυτό αυξήθηκε την τελευταία 5ετία από την ύφεση και την πτώση του ΑΕΠ και στη συνέχεια επαναδιαπραγμάτευση των όρων (επιτοκίου, διάρκειας) σε συσχέτιση με το ετήσιο ΑΕΠ.
      «Κούρεμα» των ιδιωτικών δανείων στο ποσοστό κουρέματος του δημόσιου χρέους και επαναδιαπραγμάτευση των όρων, ανάλογη με αυτή του δημοσίου.
      – Πώς να οργανώνουμε τον δημόσιο τομέα της οικονομίας ;
      Ο Δημόσιος Τομέας πρέπει να ξαναβρεί τον ρυθμιστικό και κανονιστικό του ρόλο. Να γίνει επαναξιολόγηση όλων των δημοσίων υπαλλήλων και των υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα με παράλληλη επαναδιάταξη του προσωπικού στις υπάρχουσες θέσεις ανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες της κάθε υπηρεσίας και του κάθε φορέα.
      Να δημιουργηθούν δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί (έστω και με διάθεση ενός ποσοστού τους στο χρηματιστήριο) που θα παίξουν πραγματικά ρυθμιστικό ρόλο σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας.
      Στις παραγωγικές μονάδες του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα να συνδεθεί ο μισθός με την παραγωγικότητα.
      Οι προσλήψεις να γίνονται ΜΟΝΟ μέσω ΑΣΕΠ, με συνταγματική «κατοχύρωση» της διαδικασίας αυτής.
      Σε κάθε υπηρεσιακή μονάδα του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα θα πρέπει να καταρτίζεται επιχειρησιακό σχέδιο το οποίο θα πρέπει να εφαρμόζεται, να τηρείται και να λογοδοτούν όλοι επ’ αυτού.
      – Πώς να ενισχύσουμε την επιχειρηματικότητα ;
      Να ενισχυθούν οι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που θα εντάσσονται τεκμηριωμένα στο προαναφερόμενο Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο Ανάπτυξης.
      Βασικές ενέργειες που πρέπει να γίνουν ΑΜΕΣΑ είναι: Απλούστευση του φορολογικού συστήματος, κατάργηση του ΚΒΣ, όλες οι συναλλαγές με τις οικονομικές Υπηρεσίες να γίνονται ηλεκτρονικά.
      – Πώς να αναπτύξουμε τον κοινωνικό τομέα ενισχύοντας την αυτοδιαχείριση ;
      Ο «Κοινωνικός Τομέας» είναι ένα εφεύρημα των τελευταίων 10-15 χρόνων και στην ουσία έχει «αλωθεί» και αλλοιωθεί η φυσιογνωμία του από χίλια δυό παρασιτικά μορφώματα της – επονομαζόμενης – «Κοινωνίας των Πολιτών». Κατά τη δική μου άποψη οι οργανώσεις και τα σχήματα της «Κοινωνίας των Πολιτών» θα πρέπει – αν δεχθούμε να υπάρχουν – να βασίζονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στην εθελοντική και μη ανταποδοτική προσφορά. Υπό αυτή την έννοια δεν αντιλαμβάνομαι την ερώτηση γιατί να αναπτύξουμε τον κοινωνικό τομέα. Αν θέλει ας αναπτυχθεί μόνος του. Απαιτείται μια ουσιαστική (και όχι στο πόδι) νομοθετική επαναδιατύπωση των όρων «κοινωνική οικονομία» και «κοινωνικός τομέας».
      Η κοινωνική προσφορά πρέπει κατά βάση να είναι καθήκον του Κράτους, στο πλαίσιο της ανταπόδοσης της φορολογίας.
      Η αυτοδιαχείριση τώρα είναι διαφορετικό κεφάλαιο…
      Φυσικά και μπορούν να υπάρχουν αυτοδιαχειριστικές πρωτοβουλίες, οι οποίες θα ενισχύονται όταν – τεκμηριωμένα – συμβάλλουν στον Εθνικό Στρατηγικό Αναπτυξιακό Σχεδιασμό.
      – Πώς να λειτουργήσουμε στο πλαίσιο της ζώνης του ΕΥΡΩ ;
      Αν δεν υπάρξει πολιτική ενοποίηση η «ζώνη του ΕΥΡΩ» δεν έχει ουσιαστική εφαρμογή και νόημα. Είναι μόνο ένα τρυκ υποστήριξης και εξυπηρέτησης του εξαγωγικού προγραμματισμού της Γερμανίας.
      Απαιτείται ουσιαστική πολιτική (και συνεπώς και οικονομική) ενοποίηση της Ευρώπης. Οι Σοσιαλιστές οφείλουμε να αγωνιστούμε συντεταγμένα και συγκροτημένα, τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε κάθε χώρα αλλά και στα Ευρωπαϊκά Οργανα για την μετεξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε Πολιτική Ενωση. Στο πλαίσιο αυτό να τα συζητήσουμε όλα… και το ρόλο μας και το πώς να λειτουργήσουμε.

    • Mariah Stoner
    • Σύντροφε Κώστα Καρμπέρη ο κοινωνικός τομέας και η αυτοδιαχείριση είναι καταχωρημένα σε πεδία εντελώς διαφορετικά από τον καθ ημάς «εκσυγχρονισμό» και «σοσιαλ φιλελευθερισμό» και πάντως κατά πολύ προγενέστερα, ως εναλλακτικά στην γραφειοκρατία του «υπαρκτού σοσιαλισμού» . Πάντως συνεταιριστικό κίνημα νέου τύπου είναι αναγκαίο νομίζω. Όχι μόνο στον πρωτογενή τομέα ( όπου ανδρώθηκε – αλλά και στρεβλώθηκε – λόγω του μικρού κλήρου ) αλλά και όπου δεν χωράει κεντρικός σχεδιασμός. Γιατί ο προκαθορισμός της ζήτησης ( είτε με τον περιορισμό της όπως στην Σοβιετική Ένωση, είτε με την προκλητή διόγκωσή της όπως στην παγκοσμιοποίηση / κλεπτοκρατία ) έχουν πάντα το ίδιο αποτέλεσμα : την χρεοκοπία !

    • Mariah Stoner
    • Κι εγώ συμφωνώ σε πολλά με τον Κώστα, αλλά είμαι αντίθετη με την «κατασκευή» αναγκών για να πουληθούν αχρείαστα προϊόντα και να συντηρηθούν οι τιμές τους σε ψηλά επίπεδα. Με αυτό το τρομακτικών διαστάσεων σκάνδαλο των ενδοομιλικών, τριγωνικών, εικονικών και άλλων συναλλαγών, των μεταφορικών που επιβαρύνουν τρεις και παραπάνω φορές τις τιμές, οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ τι προτείνουν ; Χρειαζόμαστε νομοθετική πρωτοβουλία, διεθνή δράση, κρατική παρέμβαση, ένταση των ελέγχων τι τέλος πάντων ;

      • Κώστας Καρμπέρης
      • Η κατασκευή καταναλωτικών «αναγκών» είναι διαφορετικό πράγμα από την ακρίβεια και τις ψηλές τιμές. Εχει να κάνει με το παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο (και πρότυπο) που έχουμε.
        Η σημερινή κατασκευή καταναλωτικών «αναγκών» διαιωνίζει ένα αντιπαραγωγικό, αντιαναπτυξιακό και αντιοικολογικό μοντέλο το οποίο δεν οδηγεί πουθενά. Παράγει μόνο αδιέξοδα.
        Η ακρίβεια και οι ψηλές τιμές, από την άλλη, οφείλονται είτε σε καρτελοποίηση της αγοράς, είτε σε έλλειψη ελέγχων, είτε σε κομπίνες (νομότυπες ή εμφανώς παράνομες). Οι ενδοομιλικές και λοιπές αεριτζίδηκες συναλλαγές αποτελούν τρανταχτό παράδειγμα.
        Σε κάθε περίπτωση, τα παραπάνω, αποτελούν δείγμα της πλήρους «απορρύθμισης» της αγοράς. κατά τη γνώμη ο «Εθνικός Σχεδιασμός» και η Κρατική ρύθμιση δεν είναι μπολσεβικοποίηση αλλά προσπάθεια διατήρησης του υγιούς (όσο γίνεται…) ανταγωνισμού και του εξορθολογισμού στη λειτουργία της αγοράς. Η ανεξέλεγκτη αγορά δεν αυτορρυθμίζεται (όπως ήθελε να πιστεύει ο Ανταμ Σμιθ ή όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι διάφοροι νεο-φιλελεύθεροι). Απεναντίας, δημιουργούν συνθήκες ζούγκλας όπου ο ισχυρός (άσχετα πως έγινε ισχυρός…) καταβροχθίζει τον αδύναμο. Και η απορρυθμισμένη (ή αλλιώς παντελώς ελεύθερη – άρα ανεξέλεγκτη) αγορά δημιουργεί πολύ ισχυρούς που καταβροχθίζουν τους αδύναμους. Νομοτέλεια αυτό.

    • Κώστας Καρμπέρης
    • Και για να απαντήσω στο ερώτημα της κοπελιάς από πάνω, για την αντιμετώπιση του σκανδάλου (σωστά το χαρακτηρίζεις) των ενδοομιλικών – τριγωνικών κλπ. συναλλαγών απαιτούνται και τα τέσσερα σηεμία που αναφέρεις:
      α) Νομοθετική ρύθμιση,
      που όμως χωρίς
      β) Ενατατικοποίηση των ελέγχων
      δεν οδηγεί πουθενά. Για να είναι όμως αυτά αποτελεσματικά και εφαρμόσιμα απαιτείται Κρατική βούληση και συνεπώς
      γ) κρατική παρέμβαση (όχι μανιπουλάρισμα).
      Και όλα αυτά δεν μπορούν να έχουν εφαρμογή μόνο στην χώρα μας. Απαιτείται
      δ) Διεθνής δράση.

    • Diana Ivanova
    • Gia Sas,
      Signomi gia ta grammata pou den einai ellinika.Avta pou egine kai ginete stin Ellada ta eho zei sti Bulgaria,ihame ola kai tora den ehoume tipota .Min epetrepete h Ellada pou einai omorfi hora me dinatotites na ginei triti hora.Empediseis den ginete apo simera gia to avrio.Meta 1944 oi boulgari monoi ehoun ftiahsei Bulgaria me ergostasia,oloi ehame doulia.Kratiste kratikes eperisies,ftiahte ergostasia me danizmo apo tous Ellines kai meta avtata lefta to kratos na ta girizei piso.Otan to kratos kanei ola me shedio kai entimotita horis na einai epiretria kanenas ta kataferei.Kante erevna poso einai ta kratika sti Souidia,Dania,Filandia,Norvegia.

    • Όνομα Νίκος Εμμανουήλ
    • Δηλώνω ΜΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ,
      Διάβασα τα περισσότερα από τα σχόλιά σας και απεκόμισα την εντύπωση ότι δεν γνωρίζεται την κατάσταση στην Ελλάδα! Η Ελλάδα είναι μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με κουμουνιστική οικονομία! Ελέγξτε τι ποσοστό της Ελληνικής οικονομίας ελέγχεται έμμεσα ή άμεσα από το κράτος!
      Μιλάτε για επενδύσεις! Ποιος θα κάνει επενδύσεις στην Ελλάδα; Αν εσείς είχατε λεφτά θα φτιάχνατε ένα εργοστάσιο στην σημερινή Ελλάδα; Έχετε συνειδητοποιήσει ότι από την στιγμή που επενδύεις τα λεφτά σου στην Ελλάδα ΧΑΝΕΙΣ τον έλεγχό τους! Η Ελλάδα είναι η χώρα που δεν παρακολούθησε την ηλεκτρονική επανάσταση! Είναι ανοργάνωτη μηχανογραφικά. Και η έλλειψη μηχανοργάνωσης συμβάλει στην αύξηση της γραφειοκρατίας(πληθώρα νόμων), που είναι η μάνα της διαφθοράς! Και η γραφειοκρατία βολεύει όλους τους κρατικοδίαιτους αλλά και τους εθνικούς εργολάβους! Υπάρχει άραγε διαγωνισμός του δημοσίου όπου κάποια επιχείρηση συμμετέχει χωρίς να γνωρίζει τα μισά τουλάχιστον μέλη της επιτροπής αξιολόγησης; Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε ότι: «τηρήθηκαν στον διαγωνισμό όλες οι διαδικασίες» και «ο διαγωνισμός είναι νομότυπος»;

      Θέλετε να δημιουργήσετε παραγωγική βάση. Σωστά. Η Ελλάδα δεν έχει βιομηχανία. Σωστά. Πριν όμως φτιάξετε βιομηχανία στην Ελλάδα δεν πρέπει να απαντήσετε στο ερώτημα : Πώς από-βιομηχανοποιήθηκε η Ελλάδα; Εδώ δεν ήταν η SAYER HELLAS(με το σλόγκαν: Στάγιερ Ελλάς πουθενά δεν κολλάς – που έφτιαχνε φορτηγά και τρακτέρ), εδώ δεν ήταν η NISSAN-Θεοχαράκης(στο Βόλο) και συναρμολογούσε τα ΤΟΥΟΤΑ, εδώ δεν ήταν η OPEL που συναρμολογούσε τα ASCONA, εδώ δεν ήταν η NAMCO που έφτιαχνε τα PONY, εδώ δεν ήταν η PIRELLI(στην Πάτρα) που έφτιαχνε ελαστικά, εδώ δεν ήταν η Πειραϊκή Πατραϊκή που απασχολούσε 7.500 εργοτοϋπαλληλικό προσωπικό, εδώ δεν ήταν η CONTINENTAL BANK και πολλές άλλες επιχειρήσεις; Ποιος τις έδιωξε αυτές; Δεν αποτελούσαν αυτές(και πολλε΄ς άλλες που δεν έχω χώρο να τις απαριθμήσω) βιομηχανική βάση;

      Οι Έλληνες (the Greeks) πλοιοκτήτες κατασκευάζουν αυτή τη στιγμή πάνω από 200 νέα πλοία σε ξένα ναυπηγεία, που θα έδιναν δουλειά όχι μόνο στην ναυπηγο- επισκευαστική βάση του Περάματος αλλά σε όλους τους ναυτεργάτες της χώρας μας! Που πεινάνε χωρίς δουλειά! Που στοχεύουν χρόνια τώρα να κάνουν κάποια μεροκάματα για να γραφτούν στον ταμείο ανεργίας! Γιατί οι Greeks δεν δίνουν τις δουλειές στους Έλληνες ναυπηγούς; Τους μισούν;
      Πόσο εμπιστεύονται τους θεσμούς μας(πολιτεία, συνδικαλιστές, εργαζόμενους, κόμματα) για να παραγγείλουν στην Ελλάδα έστω και μια βάρκα;

      Γιατί οι Greeks έχουν τα γραφεία τους στην Αγγλία και όχι στον Πειραιά; Μήπως οι μισθοί στην Αγγλία είναι μικρότεροι από εδώ;

      Στην Ινδία, το 2008, οι καθαρές εξαγωγές της ηλεκτρονικής βιομηχανίας IT (Information Technology) ξεπέρασαν το 58 δις δολάρια, δημιουργώντας ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας. Τα Πανεπιστήμια της Ινδίας πρωτοστατούν, μαζί με τον ιδιωτικό τομέα. Το λογισμικό της Microsoft κατασκευάζεται στην Ινδία. Η Ελλάδα έχει συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι της Ινδίας(λόγω γειτνίασης, λόγω νομοθεσίας της ΕΕ, λόγω κουλτούρας) με μισθούς για τις ειδικότητες πληροφορικής παραπλήσιους με αυτούς των Ινδιών! Γιατί δεν επιλέγεται η Ελλάδα αλλά η Ινδία;

      Καλές είναι οι ενασχολήσεις με τον σοσιαλισμό αλλά καλύτερες είναι οι προσγειώσεις στην Ελληνική πραγματικότητα!

      Ν Εμμανουήλ
      Φυσικός Πανεπιστημίου Αθηνών
      M.S. Systems Science University of Michigan
      M.S. Computer Science University of Michigan
      Ph.D Artificial Intelligence , University of Michigan

    • Mariah Stoner
    • Πολλές ( όχι όλες κατά τη γνώμη μου ) σωστές διαπιστώσεις από τον Νίκο Εμμανουήλ και την Ντιανα Ιβάνοβα. Το ερώτημά μου παραμένει : πως ιεραρχούμε τα προβλήματα και πως τα λύνουμε ; Είμαι στην Πολιτική Αγορά για να το ψάξουμε μαζί, μπας και βρούμε καμιά λύση. Αγαπώ την Ελλάδα, δεν φεύγω από δω, ελπίζω στο μέλλον της. Όποιος το βλέπει έτσι είμαι εν τάξει μαζί του / της και ο πολιτικός αυτοπροσδιορισμός του δεν είναι λόγος εξαίρεσης. Άλλωστε ξεπερασμένες κοματικές αντιδικίες και κατασκευασμένοι διχασμοί του τύπου «μνημονιακοί-αντιμνημονιακοί» είναι αχρειάστες και, αν δεν προσέξουμε, μπορεί να οδηγήσουν σε καταστροφή.

    • Κώστας Καρμπέρης
    • Κατ’ αρχήν αγαπητέ κύριε ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας στον διαδικτυακό διάλογο. Αντιπαρερχόμενος το ειρωνικό ύφος ορισμένων εδαφίων του post σας θα προσπαθήσω να απαντήσω σ’ αυτό.
      Κατ’ αρχήν το πολυφορεμένο motto περί «κομμουνιστικής» οικονομίας της Ελλάδας είναι παντελώς ανεδαφικό. Κομμουνιστική μπορεί να χαρακτηριστεί μια οικονομία όταν υπάρχει κεντρικός κρατικός σχεδιασμός και εποπτεύεται από αιρετά εργατικά συμβούλια (σοβιέτ). Που το είδατε αυτό να συμβαίνει στην Ελλάδα? Για να είμαστε και πιο ακριβείς, πότε – πλην των πρώτων 3-4 ετών της Οκτωβριανής Επανάστασης – το είδατε αυτό να συμβαίνει και στην ΕΣΣΔ? Η σε οποιοδήποτε άλλο κράτος του «ανατολικού μπλοκ»?
      Η οικονομία της Ελλάδας είναι ένα κράμα κρατικού προστατευτισμού μαζί με «στρεβλό» ανταγωνισμό, εξαιτίας της σχεδόν πλήρους απορρύθμισης της αγοράς, η οποία είναι έρμαιο μεταπρατών και κομπραδόρων. Στην Ελλάδα το μοντέλο της ανταγωνιστικής αγοράς δεν λειτούργησε σχεδόν ποτέ διότι ποτέ δεν είχε δημιουργηθεί παραγωγική και επενδυτική κουλτούρα στους Ελληνες κεφαλαιοκράτες. Η Ελληνική άρχουσα τάξη, δέσμια εξαρτήσεων από τον ξένο παράγοντα (πολιτικό και οικονομικό) και εγκλωβισμένη σε εγγενείς αδυναμίες και ανεπάρκειές της – ουδέποτε ανέπτυξε στοιχεία υγιούς επενδυτικής δραστηριότητας και ανταγωνισμού. Εξ ου και το κράτος – δημιούργημα κατ’ εικόνα και ομοίωσή της – ουδέποτε καθιέρωσε πλαίσιο και ελεγκτικούς μηχανισμούς που θα διασφάλιζαν υγιή λειτουργία της αγοράς.
      Οι διαπιστώσεις σας περί υστέρησης της χώρας στην υιοθέτηση και εφαρμογή μηχανογραφικών συστημάτων είναι σωστή. Θα υπερθεμάτιζα δε, λέγοντας ότι όχι μόνο είναι απαραίτητη η εφαρμογή των τεχνολογιών στην παραγωγή και στη διοίκηση, αλλά θα μπορούσε η Ελλάδα, με εφαρμογή κατάλληλων πολιτικών να γίνει πρωτοπόρα στον τομέα αυτόν, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Ο πρώτος που αντελήφθη εγκαίρως την σπουδαιότητα των καινοτομιών και των νέων τεχνολογιών και εξήγγειλε την σχετική πολιτική ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Στην κατεύθυνση αυτή – θα θυμίσω για όσους γνωρίζουν – είχαν ξεκινήσει οι σχετικές ενέργειες για ίδρυση τεχνολογικών και επιστημονικών πάρκων, στο πλαίσιο της νέας (τότε) πολιτικής για την αναμόρφωση του δευτερογενούς τομέα, μέσω θεσμοθέτησης ειδικών χωροθετήσεων και κινήτρων για τεχνοπόλεις κλπ. Δυστυχώς η προσπάθεια αυτή διεκόπη με την έλευση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη η οποία άλλαξε άρδην τον σχεδιασμό (προς όφελος ποιών άραγε?)
      Θα συμφωνήσω επίσης ότι η γραφειοκρατία δεν αποτελεί μόνο γάγγραινα για τη δημόσια διοίκηση και για την ενίσχυση της επενδυτικής δραστηριότητας, θεωρώ ότι είναι μια σκόπιμα μεθοδευμένη κατάσταση που διαιωνίζεται ώστε να εξυπηρετούνται άνομα ιδιωτικά συμφέροντα εις βάρος του δημοσίου. Ξεκάθαρες κουβέντες.
      Το κλείσιμο ή η μεταφορά στο εξωτερικό μεγάλων παραδοσιακών βιομηχανικών μονάδων ήταν αποτέλεσμα μιας κακώς εννοούμενης συντεχνιακής λογικής και πρακτικής μειοψηφικών ομάδων, τις οποίες όμως το ίδιο το σύστημα εξέθρεψε (και εκτρέφει ακόμα επιτρέψτε μου να πω…). Χωρίς όμως να προσπαθώ να γενικεύσω και να δώσω συγχωροχάρτι σε όλες τις βιομηχανίες που λειτουργούσαν ή λειτουργούν στη χώρα, χωρίς σεβασμό στο κράτος, στον δημόσιο χώρο, στην τήρηση των φορολογικών υποχρεώσεων κλπ.
      Μεταξύ του κλεισίματος μιας βιομηχανίας (όπως π.χ. η Pirelli) από τη μια και της άναρχης χωροθέτησης βιομηχανιών (π.χ. στα Οινόφυτα) ή της λειτουργίας βιομηχανιών με «μαύρη» εργασία και χωρίς τήρηση κανόνων υγιεινής, ασφάλειας και φορολογίας από την άλλη, λυπάμαι, απορρίπτω και τα δύο μοντέλα… Από τη μια η Σκύλλα από την άλλη η Χάρυβδη.
      Τέλος, όσον αφορά στο City του Λονδίνου όπου έχουν την έδρα τους πολλές ναυτιλιακές επιχειρήσεις, για να ερμηνεύσετε το φαινόμενο καλό θα ήταν να εξετάσετε αφενός το φορολογικό καθεστώς που ισχύει εκεί, αφετέρου και – κατά κύριο λόγο – το γεγονός ότι το Λονδίνο αποτελεί το κέντρο της παγκόσμιας χρηματο-οικονομικής και εμπορικής δραστηριότητας, με τεράστιο όγκο συναλλαγών καθημερινά. Για να μετατραπεί η πρωτεύουσα (Αθήνα ή Πειραιάς) σε αντίστοιχο κέντρο απαιτείται μακρόχρονη και συντονισμένη εφαρμογή πολιτικών. Το κεφάλαιο δεν έχει συναισθηματισμούς, πηγαίνει όπου εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντά του.
      Όπως είπα και σε κάποιο άλλο post μου δεν πιστεύω στις αγνές προθέσεις της ανεξέλεγκτης αγοράς που θα αυτορρυθμιστεί (μόνη της). Οχι μόνο δεν πιστεύω αλλά το έχω ήδη διαπιστώσει ότι σε περιπτώσεις απουσίας κρατικού (ή κοινωνικού) ελέγχου λειτουργεί ληστρικά και ασύστολα. Γι’ αυτό θεωρώ ότι ο ρυθμιστικός ρόλος του Κράτους είναι απαραίτητος ώστε να θεσπιστούν κανόνες υγιούς λειτουργίας της αγοράς προς όφελος της κοινωνίας.
      Και το Κράτος (σε μια δημοκρατική κοινωνία) είναι αυτό που θα βάλει όχι μόνο τους όρους και τις στρατηγικές στοχεύσεις αλλά και θα διασφαλίσει την ορθή τήρηση των κανόνων. Ένα Κράτος σύγχρονο και δίκαιο.

      • Όνομα Νίκος Εμμανουήλ
      • Κουμμουνιστική οικονομία: Δυστυχώς κύριε Καμπέρη είμαι πραγματιστής και όχι αιθεροβάμων, για να χρησιμοποιήσω μια λέξη του εκλεκτού σας Ανδρέας Παπανδρέου. Δεν χρειάζεται και πολύ καλής ποιότητας μυαλό για να καταλάβει κανείς την «σοβιετοποίηση» της ελληνικής οικονομίας. Μάλλον αγνοείτε το ποσοστό της Ελληνικής οικονομίας που ελέγχεται άμεσα ή έμμεσα από το κράτος! Και τι κράτος; Διεφθαρμένο, γραφειοκρατικό, σοβιετικό! Ένα κράτος που για την απλούστερη άδεια χρειάζεσαι δεκάδες υπογραφές, που σου θυμίζουν το θεατρικό έργο: «Το σακάκι που βελάζει»!

        Τεχνοπόλεις: Δεν φταίει κύριε Καμπέρο, ο Μητσοτάκης για «… θεσμοθετήσεις ειδικών χωροθετήσεων και κινήτρων για τεχνοπόλεις….» και άλλα φούμαρα της σοσιαλιστικής προπαγάνδας της περιόδου εκείνης. Άλλωστε ο Μητσοτάκης ανέλαβε τα ηνία της ηγεσίας της χώρας 10 χρόνια μετά την κατάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα! Οι Ινδοί έφτιαξαν τα τεχνολογικά πάρκα και τις «τεχνοπόλεις» τους, (αυτές που… «ονειρεύτηκε» ο Παπανδρέου) από το 1999 έως το 2007 με αποτέλεσμα οι εξαγωγές στις ΗΠΑ –Ευρώπη, από 1 δις δολάρια το έτος 2000(Y2K= Year 2 thousand) να εκτοξευτούν στα 58 δις το έτος 2008!
        Αν θέλεις να κάνεις κάτι, δεν σχεδιάζεις 10 χρόνια!
        Τότε όμως το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα… «βάθαινε και πλάταινε τη δημοκρατία» εκτρέφοντας τις συντεχνιακές «προοδευτικές = αριστερές» αντιλήψεις(και την διαφθορά), οι οποίες έκλεισαν τις βιομηχανίες, αντιλήψεις που παραμένουν ακόμη σε ισχύ(Χαλυβουργική)! Στο «βάθος και στο πλάτος» εκείνο, βρισκόμαστε τώρα κύριε Καμπέρη! Έζησα από μέσα το κλείσιμο της Πειραϊκής –Πατραϊκής και είδα από κοντά το κλείσιμο της PIRELLI! Καμιά «μαύρη εργασία» δεν είχαν οι βιομηχανίες αυτές ούτε αναπτύχθηκαν στα Οινόφυτα! Αντί λοιπόν για γενικόλογες θεωρήσεις «…περί της μια πλευράς και της άλλης» καλό είναι, να είμαστε ρεαλιστές! Να δούμε τι πραγματικά προκάλεσε την αποβιομηχανοποίηση της χώρας. Όχι γενικόλογα! Όχι και με τους μεν και με τους δε!

        The Greeks: «… Για να μετατραπεί η πρωτεύουσα (Αθήνα ή Πειραιάς) σε αντίστοιχο κέντρο απαιτείται μακρόχρονη και συντονισμένη εφαρμογή πολιτικών. Το κεφάλαιο δεν έχει συναισθηματισμούς, πηγαίνει όπου εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντά του».
        Αυτός είναι κε Καμπέρη ένας εύκολος μαρξιστικός τρόπος απάντησης! Στην ηλεκτρονική εποχή που δυστυχώς δεν ανέτειλε ακόμη στην Ελλάδα, στην εποχή που σπουδάζεις και παίρνεις διδακτορικό μέσω διαδικτύου, η γεωγραφική θέση της χώρας είναι ήσσονος σημασίας!
        Αλλά μήπως συμβουλεύτηκε κανένας τους Greeks, αυτούς που κατάφεραν να έχουν τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, τι ζητούν για να μεταφέρουν τα γραφεία τους στην Ελλάδα ή για να υψώσουν την Ελληνική σημαία στα πλοία τους; Γιατί άραγε 200 νέα πλοία κατασκευάζονται σε ξένα ναυπηγεία(Κορέα, Ιαπωνία, Κίνα) και όχι στα Ελληνικά; Είναι μόνο θέμα κόστους ή και θέμα φερεγγυότητας; Τι(ς) πταίει;
        Ν Εμμανουήλ

    • Κώστας Καρμπέρης
    • * «…θα μπορούσε η Ελλάδα, με εφαρμογή κατάλληλων πολιτικών να γίνει πρωτοπόρα στον τομέα αυτόν, τουλάχιστον στην Ευρώπη…»

      Συγγνώμη για το λάθος…

    • Mariah Stoner
    • Για την πρόταση Οικονόμου να μην πουληθεί δημόσια περιουσία, αλλά να χρησιμοποιηθεί για εγγύηση ώστε να δανειζόμστε φθηνότερα, τι λένε οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ; Αν ας πούμε η Ελλάδα δανίζεται με επιτόκιο 1% αντί γθα 2,5% δεν θα εξοικονομούσαμε τεράστια ποσά ;

      • Κώστας Καρμπέρης
      • Η πρόταση είναι στη σωστή κατεύθυνση. Προαπαιτούμενο όμως είναι να ολοκληρωθεί η καταγραφή της δημόσιας περιουσίας ή – έστω – η πλήρης αποτύπωση της ζώνης αιγιαλού… σε πρώτη φάση…
        Θα πρότεινα να συζητήσουμε επίσης και τη δυνατότητα επαναφοράς του «θεσμού της επιφάνειας», καταθέτοντας θετικές και αρνητικές επιπτώσεις. προσωπικά, θεωρώ ότι θα είναι θετική μεταρρύθμιση…

      • Γιώργος Παπαζάχος
      • Αυτό θα μας έδινε την δυνατότητα να έχουμε φτηνότερο χρήμα. Χρήσιμο οπωσδήποτε εργαλείο, αλλά για να το κάνουμε τι; Το βασικό όφελος της εισόδου μας στο ευρω ήταν το φτηνό χρήμα. Ότι δημιουργήσαμε όμως με το φτηνό αυτό χρήμα διαλύεται τώρα σαν χάρτινος πύργος. Φτηνό χρήμα για να δημιουργήσουμε γερές βάσεις ναι, φτηνό χρήμα για να μεταθέσουμε χρονικά το πρόβλημα στις νεότερες γενιές όχι.

        • Κώστας Καρμπέρης
        • Φτηνό χρήμα για να μπορέσουμε να χρηματοδοτήσουμε το ΠΔΕ, τον βασικό μοχλό ανάπτυξης. Ομως – κατά την άποψή μου, που θα επιμένω να την λέω κουραστικά – απαιτείται Εθνικό Στυρατηγικό Σχέδιο. Το ΠΔΕ – κατά βάση – πρέπει να κινείται σε άξονες με προδιαγραφές και σε κατευθύνσεις τέτοιες που θα δημιουργούν συνέργειες και συνθήκες αειφορίας.
          Οσο για την μετάθεση του δημοσιονομικού προβλήματος στο μέλλον, αυτό δεν νομίζω ότι γίνεται μέσω της προαναφερθείσας πρότασης αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας. Μέσω της διαδικασίας «sale and lease back» ναι, ουσιαστικά μεταθέτουμε το πρόβλημα στην επόμενη γενιά. Μέσω του φτηνού δανεισμού όχι.

    • Ric Ferara
    • Θα ήταν παράλειψη να μην υπογραμμίσουμε την ανάγκη δράσης στην ζώνη του ΕΥΡΩ. Ξεκινώντας από το ευρωομόλογο έως την εξαίρεση των δημοσίων επενδύσεων από τον υπολογισμό των δημοσίων ελλειμμάτων, υπάρχει πεδίο διαπάλης ουσίας.Είναι κρίμα το δικαιωμα λόγου και ψήφου που διατηρήσαμε σε αντιπαράθεση με ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες που υποστήριζαν ότι θα έορεπε να μας έχει αφαιρεθεί, να μην το ασκούμε.

    • Μουντζουρης Αντρεας
    • Λιγο μεγαλο το κειμενο.. αλλα εφοσον ψαχνουμε συγκεκριμενες προτασεις… οριστε μια… και σχολιαστε την…!!! Ομοιοτητες με ανακοινωσεις και σχεδια του αρμοδιου υπουργειο… δεν ειναι τυχαια…!!! Γιατι δεν προχωρησε…??? Μαλλον για να μην στενοχωρησουμε αυτους που τοσα χρονια μας κλεβουν…!!

      17/11/2011
      ΠΡΟΤΑΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ

      Η Ελληνική οικονομία στην δίνη της κρίσης οδεύει από το κακό στο χειρότερο. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα και είμαστε καταδικασμένοι. Εγώ πιστεύω ότι εκτός από τις μειώσεις των δαπανών με τους τρόπους που ήδη έχουν προταθεί και εν μέρει εφαρμοστεί και τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, έχουμε ένα ακόμη όπλο το οποίο δεν έχουμε χρησιμοποιήσει.
      Ποιο είναι αυτό…? Ευλόγως προκύπτει η απάντηση. Η πάταξη της φοροδιαφυγής. Τα πολιτικά κόμματα έχουν προτείνει διάφορα μέτρα εδώ και χρόνια. Αυτά τα μέτρα κινούνται κυρίως στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των ελεγκτικών μηχανισμών. Σε κάποιες περιπτώσεις έχουν προταθεί και κάποιες καλές ιδέες οι οποίες όμως, επειδή εφαρμόστηκαν αποσπασματικά, αναποτελεσματικά και άτολμα πολλές φορές, δεν έφεραν το παραμικρό αποτέλεσμα.
      Η σύνθεση αυτών των ιδεών μαζί με κάποιες καινούργιες δικές μου, είναι αυτό που θα προσπαθήσω να κάνω παρακάτω. Αναπόφευκτα θα θέσω και μερικά από τα παρά πολλά επιχειρήματα που μπορούν να προκύψουν για να στηρίξω την όλη πρόταση μου, και που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να πειστεί ο κάθε ένας που θα αποπειραθεί να την απορρίψει. Αυτό που εγώ δεν έχω την δυνατότητα να κάνω είναι να αποδείξω με νούμερα το εφικτό στην πράξη αυτής της πρότασης, καθώς δεν διαθέτω τα απαραίτητα στοιχεία και δεν γνωρίζω αν τεχνικά είναι δυνατόν να γίνουν κάποια πράγματα. Αυτό λοιπόν το αφήνω στους αρμοδίους.
      Βρισκόμαστε λοιπόν στην ουσία σε «πόλεμο» όπως έχουν πει ήδη πολλοί.
      Στρατηγούς έχουμε. Αξιωματικούς έχουμε. Στρατιώτες όμως δεν έχουμε. ‘Η μάλλον έχουμε (τον λαό)… αλλά δεν έχει κανένα κίνητρο να πολεμήσει γιατί πρώτον πιστεύει ότι δεν έχει καμία τύχη, και δεύτερον δεν έχει και κάποιον ορατό εχθρό.
      Ας του δείξουμε λοιπόν τον εχθρό…(φοροδιαφυγή)… ας του δώσουμε κίνητρο…(μείωση των φορολογικών του βαρών)… ας του δώσουμε τα όπλα…(φορολογικό νομοσχέδιο)… ας του ανεβάσουμε την ψυχολογία…(ορίζοντας εξόδου από την κρίση, εφόσον πολεμήσει)… και ας τον αφήσουμε να βγάλει αυτός το φίδι από την τρύπα, όπως έχει κάνει τόσες και τόσες φόρες στην Ελληνική ιστορία.
      Ας δούμε πως μπορούμε όλα αυτά να τα κάνουμε πράξη.
      Ως βάση μπορούμε να πάρουμε το εισόδημα των μισθωτών και των συνταξιούχων το όποιο δεν μπορεί να κρυφτεί από την εφορία και φορολογείται ανελέητα όλα τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό το εισόδημα μπορεί να χωριστεί σε δυο μέρη. Το εισόδημα το οποίο πηγαίνει σε δαπάνες διαβίωσης και το κράτος εισπράττει τον ΦΠΑ μέσω των αποδείξεων και μέσω της φορολόγησης του αποδέκτη του εισοδήματος αυτού, και το εισόδημα που κατευθύνεται στην παραοικονομία με όποια μορφή και αν έχει αυτή, και κατ’ επέκταση προκύπτει η φοροδιαφυγή.
      Το ύψος της φοροδιαφυγής κάποιες μελέτες το τοποθετούν στο 30-40% του ΑΕΠ.
      Μεγάλο μέρος αυτής, αφορά την φοροδιαφυγή των φυσικών προσώπων και στην πάταξη αυτής της φοροδιαφυγής αποβλέπει η πρόταση μου.
      Η φοροδιαφυγή αυτή προκύπτει ως αποτέλεσμα μιας συναλλαγής κατά την οποία ο πελάτης δεν ζητάει να κοπεί απόδειξη, είτε ενώ πληρώνει, είτε δεν πληρώνει τον ΦΠΑ κατόπιν συμφωνίας με τον πωλητή ‘η πάροχο υπηρεσίας.
      Αυτό είναι που πρέπει να σταματήσει και ο τρόπος που προτείνω ακλουθεί παρακάτω.
      Αφορμή της σκέψης μου αποτέλεσε το πολύ κακό φορολογικό νομοσχέδιο που εφαρμόστηκε το οικ. έτος 2010 και επιβάρυνε με πολύ μεγάλες επιστροφές φόρου τα δημόσια οικονομικά . Τα λογικά λάθη και τα προβλήματα που το συνόδευαν, έχουν αποκαλυφθεί και τα αναγνωρίζει ο καθένας πλέον.
      Αυτό το νομοσχέδιο είχε όμως σαν βάση του την συλλογή των αποδείξεων σε μεγάλη έκταση, για μεγάλο ποσοστό του εισοδήματος δηλαδή. Τους πρώτους μήνες εφαρμογής του, είχε θεαματικά αποτελέσματα στα έσοδα του ΦΠΑ αλλά στην πορεία κατέρρευσαν, καθώς ο φορολογούμενος έπιανε τα όρια των αποδείξεων που χρειαζόταν και σταματούσε να τις ζητάει . Εδώ υπάρχει και η απάντηση σε ισχυρισμούς του τύπου ότι δεν μπορεί να παταχτεί η φοροδιαφυγή, λόγω των κακών φοροεισπρακτικών μηχανισμών .
      Για να μπορέσει αυτή η ιδέα που θα προτείνω να έχει αποτέλεσμα στην πράξη, πρέπει να εφαρμοστεί ως σύνολο και όχι τμηματικά και αποσπασματικά και έτσι πρέπει να την «δει», όποιος την διαβάσει για να μπορέσει να την κατανοήσει.
      Παραλλαγές και προσαρμογές μπορούν να γίνουν πολλές.
      Μπορεί βέβαια να εφαρμοστεί και σε συνδυασμό ‘η παράλληλα με τα αντικειμενικά κριτήρια φορολόγησης μέσω των τεκμηρίων διαβίωσης, που εσχάτως προτείνονται .
      Αξιωματικά δεχόμαστε ότι οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί είναι αυτοί που είναι, και δεν μπορούν να επιδράσουν με διαφορετικό τρόπο σε οποιοδήποτε φορολογικό νομοσχέδιο και αν προταθεί . Μακάρι να βελτιωθούν και με την εξέλιξη της τεχνολογίας, μπορούν. Πολλές και καλές ιδέες έχουν προταθεί από αρκετούς.
      Το όλο σκεπτικό στηρίζεται στο ότι η συλλογή των αποδείξεων βάση νόμου, είναι υποχρέωση του καθενός, και όχι προαιρετική επιλογή, ‘η δικαίωμα και μπορεί να περιγραφεί με λίγες λέξεις ως εξής:

      Παίρνεις την απόδειξη → Πληρώνει αυτός που στην δίνει
      Δεν την παίρνεις → Πληρώνεις εσύ

      Βασικές Αρχές

      Υποχρέωση κατάθεσης φορολογικής δήλωσης για όλους όσους έχουν εισόδημα από οποιαδήποτε πηγή και ανεξαρτήτου ύψους (από το πρώτο ευρώ δηλαδή).
      Υποχρέωση συγκέντρωσης και κατάθεσης στην εφορία αποδείξεων, για ολόκληρο το εισόδημα (Εδώ μπορεί να παραβλεφθεί και ένα μικρό ποσοστό εισοδήματος που δεν χρειάζεται να δικαιολογηθεί π.χ. 5%).
      Πάσης φύσεως απόδειξη μετράει (ακόμη και εισιτήρια του ΟΑΣΑ) τα πάντα. Αποδείξεις από «ύποπτους φοροδιαφυγής» κλάδους, μετράνε x1,75.
      (Ο πολλαπλασιαστής μπορεί να ξεκινάει από το x1,5 και να φτάνει στο x2).
      Ως ύποπτους φοροδιαφυγής κλάδους θεωρώ γιατρούς, δικηγόρους, ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς κλπ.
      Για όσες αποδείξεις υπολείπονται για να φτάσουμε στο ύψος του εισοδήματος πληρώνουμε πρόστιμο 25% (Το ποσοστό αυτό μπορεί να κυμανθεί από 20-25%)
      Π.χ. εισόδημα 20,000 πληρώνει πρόστιμο 500 ευρώ αν έχει συγκεντρώσει 18,000 αποδείξεις .
      Αν συγκεντρωθούν επιπλέον αποδείξεις («ύποπτοι κλάδοι» μετράνε x1,75) τότε υπάρχει bonus 5-10% για το επιπλέον ποσό .
      Π.χ. εισόδημα 20,000 με 18,000 απλές και 2,000 αποδείξεις από «ύποπτους φοροδιαφυγής» κλάδους παίρνει bonus 150 ευρώ [ 18,000+(2,000×1,75)=21,500]
      Όσο το δυνατόν συντομότερα πρέπει να εφαρμοστεί η ιδέα που έχει προταθεί για την φοροκάρτα όπου θα περνιούνται οι αποδείξεις ηλεκτρονικά, ούτως ώστε να μην συσσωρεύονται τεράστιοι όγκοι χαρτιού στις εφορίες .Οι αποδείξεις από τους «ύποπτους κλάδους» θα συνεχίσουν να προσκομίζονται κανονικά .
      Επέκταση των σημείων προμήθειας και προβολή του εισφορόσημου, καθώς και εισαγωγή αναλόγων μέτρων που θα δίνουν την δυνατότητα στον φορολογούμενο να δικαιολογήσει με παραστατικά το που καταναλώνει το εισόδημα του με νόμιμο τρόπο. (π.χ. την αυξομείωση των καταθέσεων του στις τράπεζες, κάρτα παίχτη με τα κέρδη ‘η τις ζημιές από τα παιχνίδια του ΟΠΑΠ, παραστατικά για δωρεές, κλπ.)
      Μετάταξη πλεονάζοντος προσωπικού από άλλες υπηρεσίες στις εφορίες, που θα εργάζονται για τον έλεγχο των αποδείξεων (με τον τρόπο αυτό εισάγουμε ένα αποτρεπτικό μέτρο στο φαινόμενο που παρατηρείται να αποστέλλονται ηλεκτρονικά ανακριβή και μεγάλα μεγέθη στο ύψος των αποδείξεων που δηλώνει ο φορολογούμενος ).

      Λογικές σκέψεις – Επιδιώξεις –Επεξηγήσεις

      Αυτό που με πρώτη ματιά καταλαβαίνει ο αναγνώστης όλων των ανωτέρω, είναι ότι προτείνω άλλη μια αφαίμαξη του εισοδήματος των μισθωτών και των συνταξιούχων. Στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Προτείνω αναδιανομή εισοδήματος υπέρ των εντίμων φορολογούμενων σε βάρος των όσων μέχρι σήμερα φοροδιέφευγαν.
      Κάθε έντιμος φορολογούμενος, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, από την στιγμή που δεν έχει να κρύψει και τίποτα, και μπορεί να πληρώνει πολύ λιγότερα στην εφορία, κάνοντας απλά το καθήκον του να παίρνει την απόδειξη για όλες τις συναλλαγές του, και να αποδεικνύει με παραστατικά το που κατευθύνει το εισόδημα του.
      Εφόσον δεν το κάνει, τότε θα πληρώνει πρόστιμο 25% για το εισόδημα που δεν θα μπορεί να δικαιολογήσει που τοποθέτησε. Αυτό το εισόδημα προφανώς έχει κατευθυνθεί στην παραοικονομία και είναι αυτό που όλα τα προηγούμενα χρόνια έθρεφε την φοροδιαφυγή. Πιστεύω πως σίγουρα όλοι θα προτιμήσουν να ταλαιπωρηθούν λίγο μαζεύοντας όλες τις αποδείξεις για το εισόδημα που ούτως ‘η άλλως καταναλώνουν ειδικά οι χαμηλόμισθοι και οι χαμηλοσυνταξιούχοι που αποτελούν και μεγάλο μέρος του πληθυσμού, αντί να υποστούν κι άλλες επιβαρύνσεις και μειώσεις μισθών και συντάξεων στο άμεσο μέλλον.
      Εφόσον λοιπόν θεωρητικά, θα συλλέγονται οι αποδείξεις από όλους πλέον… αυτό σημαίνει ότι το κράτος θα έχει αυξημένα έσοδα τόσο λόγω της αύξησης των εσόδων του ΦΠΑ, αλλά και από το γεγονός ότι τα εισοδήματα που μέχρι σήμερα αποκρύπτονταν από τους διάφορους πωλητές και παρόχους πάσης φύσεως υπηρεσιών, τώρα θα φορολογούνται, καθώς θα δηλώνονται αναγκαστικά εφόσον έχει κοπεί η απόδειξη. Έτσι θα διευρυνθεί η φορολογητέα βάση και το φορολογητέο εισόδημα, και αντί να προωθείται αφορολόγητο προς τους φορολογικούς παραδείσους, μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί για την ελάφρυνση των βαρών των εντίμων φορολογούμενων που εκτελούν το καθήκον τους… την συλλογή των αποδείξεων δηλαδή.
      Αυτό το κίνητρο, πιστεύω είναι πολύ ισχυρό, ώστε όλοι να θελήσουν να συμμετάσχουν σε αυτόν τον «πόλεμο».
      Επειδή δεν έχω την δυνατότητα να προσδιορίσω επακριβώς τα ποσά που θα προκύψουν στην πράξη ως φορολογικό όφελος (μια αναλογιστική μελέτη ίσως μπορεί να το κάνει), δεν μπορώ να προτείνω και συγκεκριμένο ποσό οφέλους από την μείωση των φορολογικών συντελεστών που θα προκύψει για τους έντιμους φορολογουμένους. Θεωρώ σίγουρο ότι μπορεί να είναι μεγάλη και μπορεί να φτάσει και στον μηδενισμό των χαμηλών φορολογικών συντελεστών του 10%, πάντα για τους έντιμους φορολογουμένους που δικαιολογούν πλήρως το εισόδημα τους.
      Εδώ μπορεί και πρέπει πιστεύω να προβλεφτεί μια ποσοστιαία κλίμακα μείωσης του φορολογικού βάρους, σε αναλογία με το ποσοστό του εισοδήματος που δικαιολογεί ο κάθε φορολογούμενος. Π.χ. Δικαιολογείς το 100% του εισοδήματος σου… ο φορολογικός συντελεστής σου μειώνεται κατά 10 μονάδες, δικαιολογείς 90%… έχεις μείωση 5%, δικαιολογείς 70%… δεν έχεις καθόλου μείωση. (Τα ποσοστά αυτά τα αναφέρω ενδεικτικά για να γίνει αντιληπτό το τι εννοώ).
      Αν τα έσοδα για το κράτος είναι μεγαλύτερα, μπορούν να μειωθούν οι φόροι προς τις επιχειρήσεις, οι έμμεσοι φόροι, ο ΦΠΑ, να μειωθεί το έλλειμμα στον προϋπολογισμό και να προβλεφθεί και ένα επίδομα αλληλεγγύης για όσους βρίσκονται κάτω από το αφορολόγητο όριο. Αυτό το επίδομα μπορεί να αποτελέσει το κίνητρο συλλογής αποδείξεων για αυτή την κατηγορία των πολιτών.
      Επιτέλους πληρώνουν και αυτοί που μέχρι σήμερα μπορούσαν να δηλώσουν ελάχιστα εισοδήματα και όχι μόνο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι
      Μιλάμε δηλαδή για φορολογική δικαιοσύνη καθώς αυτοί που πληρώνουν είναι αυτοί που μπορούν να το κάνουν βάση εισοδήματος, και αυτοί που δεν εκτελούν το καθήκον τους, την συλλογή των αποδείξεων δηλαδή .
      Αντί δηλαδή να επιβάλλεται εξαντλητική φορολόγηση, να διαλύεται η ψυχολογία και κατ’ επέκταση και απόρροια η αγορά και το εμπόριο και να προκύπτουν οι απολύσεις και η τεράστια ανεργία, μπορούμε να σπάσουμε στα εξ ων συνετέθη αυτόν τον φαύλο κύκλο που μας έχει οδηγήσει στην μεγάλη ύφεση και στην κοινωνική αναταραχή και να αντιστρέψουμε την πορεία του, με μια αύξηση στα εισοδήματα των φορολογουμένων, τα οποία θα μεταφερθούν άμεσα στην πραγματική οικονομία.
      Σίγουρα υπάρχουν πολλές διευκρινήσεις που πρέπει να γίνουν, αρκετές λεπτομέρειες που πρέπει να συζητηθούν, και ίσως κάποιες «χαραμάδες» που πρέπει να κλείσουν, αλλά αυτή η κουβέντα μπορεί να γίνει στην πορεία και είναι το πιο εύκολο κομμάτι. Εδώ θέλω να κάνω αντιληπτό στον αναγνώστη, τον βασικό σκελετό της πρότασης που παραθέτω.
      Το μυστικό και το μεγάλο όφελος για το κράτος, προκύπτει κατ’ εμέ από την προβλεπόμενη εκτίναξη των εσόδων του ΦΠΑ (υπάρχει και το παράδειγμα των πρώτων μηνών του 2010), τα οποία έσοδα είναι άμεσα εισπράξιμα… από τον πρώτο μήνα εφαρμογής αυτού του σχεδίου και θα συνεχίσουν να έρχονται με τους ιδίους ρυθμούς μέχρι και τον τελευταίο μήνα του έτους σε αντίθεση με το 2010. Όλοι θα σπεύδουν να συλλέγουν αποδείξεις για το εισόδημα που καταναλώνουν και σιγά σιγά μπορεί να δημιουργηθεί και η περιβόητη φορολογική συνείδηση για την οποία τόσος λόγος γίνεται τελευταία.
      Αυτή η άμεση είσπραξη για το κράτος, είναι και το μεγάλο πλεονέκτημα αυτού του σχεδίου σε σχέση με τα αντικειμενικά τεκμήρια φορολόγησης που προωθούνται, τα οποία προβλέπεται να αποδώσουν ενάμισι χρόνο μετά.(αν και όπως προείπα μπορούν να εφαρμοστούν και παράλληλα, σαν ασφαλιστική δικλείδα αυτού του σχεδίου).
      Ένα λογικό αντεπιχείρημα που προκύπτει είναι ότι είναι δύσκολο να μαζευτούν όλες οι αποδείξεις και πάντα ένα ποσό δεν θα μπορεί να μαζευτεί, έχει ως απάντηση ότι μαζεύοντας αποδείξεις από «ύποπτους κλάδους» που μετράνε x1,75, υπάρχει ένα ποσό εισοδήματος που περισσεύει και δεν χρειάζεται να δικαιολογηθεί.
      Κάθε ένας έχει συμφέρον να πάρει, (απαιτήσει), απόδειξη από τους «ύποπτους κλάδους», καθώς ναι μεν θα πληρώσει άμεσα τον ΦΠΑ, αλλά στην ουσία δεν χάνει, πρώτον γιατί αν δεν πάρει, θα πληρώσει ως πρόστιμο το 25% του ποσού, και δεύτερον καθώς αυτές οι αποδείξεις μετράνε x1,75, στην ουσία του επιστρέφεται πίσω ο ΦΠΑ που πλήρωσε. (Το πώς ακριβώς προκύπτει αυτό… το εξηγώ στο παράρτημα στο τέλος).
      Εφόσον λοιπόν «κάθε» ποσό εισοδήματος δηλώνεται (από οποιαδήποτε πηγή) και κάθε ποσό εισοδήματος που καταναλώνεται επίσης δηλώνεται μέσω των αποδείξεων και των υπολοίπων παραστατικών, το ποσό εισοδήματος που απομένει είναι αυτό που κατευθύνεται στην παραοικονομία και την φοροδιαφυγή και μπορεί πλέον να φορολογηθεί με έμμεσο τρόπο. Μερικά παραδείγματα….
      Π.χ. 1) Αν θες να δώσεις χρήματα για προϊόντα που θα προμηθευτείς από το παραεμπόριο, θα ξέρεις ότι θα πρέπει να τα πληρώσεις + 25% επί της αναγραφόμενης τιμής καθώς δεν θα πάρεις απόδειξη . Το παραεμπόριο φορολογείται.
      2) Όταν όλοι πρέπει με αποδείξεις να δικαιολογούν το εισόδημα τους, αλλιώς πληρώνουν πρόστιμο, το ίδιο ισχύει και για όποιον ιδιώτη εργοδότη θελήσει να χρησιμοποιήσει εργαζόμενο ‘η πάροχο κάποιας υπηρεσίας (ιδιαίτερα μαθήματα) και δεν μπορεί να καλύψει το εργατικό κόστος μέσω κάποιας επιχείρησης. Μέσω του εισφορόσημου μπορεί να δικαιολογήσει τα χρήματα που ξόδεψε και λόγω του συντελεστή x1,75 να μην έχει στην ουσία επιπλέον κόστος. Η μαύρη εργασία φορολογείται.
      3) Όφελος μπορεί να προκύψει και για τον εγχώριο τουρισμό αλλά και για κατανάλωση και αγορές εντός των συνόρων της Ελλάδας, καθώς κάτι που εντός στοιχίζει 1 ευρώ, εκτός των συνόρων θα στοιχίζει 1,25 ευρώ στην ουσία, καθώς αποδείξεις εξωτερικού δεν νοείται πως υπολογίζονται.
      4) Εύλογα προκύπτουν τα φορολογικά οφέλη και από μια σειρά άλλων εστιών φοροδιαφυγής όπως το παράνομο στοίχημα, οι αφορολόγητες αγορές μέσω ίντερνετ, η αγοροπωλησία ναρκωτικών, το λαθρεμπόριο και κάθε άλλη παράνομη συναλλαγή από την οποία μέχρι σήμερα το κράτος δεν εισπράττει τίποτα.

      Τελικές σκέψεις
      Θεωρώ απόλυτα σίγουρο ότι μια τέτοια φορολογική λογική, ο κόσμος θα την αγκάλιαζε (οι μέχρι σήμερα φοροφυγάδες θα δυσφορούσαν και θα αντιδρούσαν), καθώς εκτός του πρακτικού οφέλους στο εισόδημα των εντίμων φορολογούμενων, αποδίδεται (επιτέλους) φορολογική δικαιοσύνη, μπορεί να αποτελέσει το πολυπόθητο φως στο τούνελ, δημιουργεί άμεσα ψυχολογική ανάταση και καταλαγιάζει την κοινωνική δυσφορία και τις πιθανές απρόβλεπτες κοινωνικές αντιδράσεις .
      Υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να αποτελέσει και την βάση για μια ελάχιστη συνεννόηση και συναίνεση των πολιτικών κομμάτων.
      Αυτό λοιπόν που από πέρυσι με τις αλλεπάλληλες μειώσεις μισθών και συντάξεων, και κατά παράβαση των βασικών αρχών της καπιταλιστικής θεωρίας του Keynes, που απαγορεύει την μείωση μισθού διότι καταρρακώνεται η ψυχολογία της αγοράς και δημιουργείται ο φαύλος κύκλος που οδηγεί στην ύφεση (αναρωτιέμαι πόσο σκόπιμα έγινε αυτό), αυτό λοιπόν που από πέρυσι «επετεύχθη», μέσω αυτού του σχεδίου φορολόγησης έχουμε τον πιο εύκολο τρόπο, ώστε να αναστρέψουμε το κλίμα, που είναι το «α» και το «ω» σε μια κοινωνία και μια οικονομία .

      Υ.Γ.1. Πιθανόν να δημιουργηθούν εύλογες απορίες για όποιον έκανε τον κόπο να διαβάσει όλα τα παραπάνω… αλλά υπάρχουν απαντήσεις για όλα . Παρέθεσα όσο πιο σύντομα μπορούσα την ουσία
      Υ.Γ.2. Αντιλαμβάνομαι την δυσκολία των υπολογισμών των επιπλέον εσόδων για το κράτος, αν εφαρμοστεί μια τέτοια πρόταση, και ο καθορισμός της ακριβούς μείωσης των φορολογικών συντελεστών, ‘η του ύψους επιδόματος αλληλεγγύης, ‘η άλλων ευεργετικών για τον φορολογούμενο μέτρων, αλλά αυτό όμως μπορεί να γίνει με το που υπάρξουν τα πρώτα δείγματα των εσόδων του ΦΠΑ.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

      Τα ακριβή νούμερα που προτείνω είναι το πέναλτι στο 25% και το μπόνους των αποδείξεων των ύποπτων κλάδων στο x1,75
      Άλλοι συνδυασμοί των συντελεστών που μπορούν να γίνουν (30% και x1,5) ‘η (20% και x1,75) και το ποιος θα χρησιμοποιηθεί τελικά, εξαρτάται από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα στα έσοδα.

      Υπολογισμοί

      Έστω συναλλαγή των 100 ευρώ. Αυτή μπορεί να εξελιχτεί με τρεις μόνο τρόπους.
      α) ο πωλητής ζητάει 100 ευρώ… ο πελάτης δεν παίρνει απόδειξη ενώ πληρώνει τον ΦΠΑ, με αποτέλεσμα 25 ευρώ ζημιά του πελάτη, καθώς δεν θα υπάρχει η απόδειξη για την συναλλαγή και 25 ευρώ κέρδος του κράτους (ο πελάτης πληρώνει το πρόστιμο). Ο πωλητής κερδίζει καθώς δεν φορολογείται.
      Συνηθισμένη περίπτωση στις συναλλαγές με ταμιακές μηχανές. Αυτό πλέον τελειώνει και το κράτος εισπράττει τον ΦΠΑ.
      β) ο πελάτης ζητάει απόδειξη… συνεπώς πληρώνει ΦΠΑ 23 ευρώ. Η απόδειξη που παίρνει είναι 123 x1,75= 215,25 δηλαδή στην ουσία καλύπτει επιπλέον εισόδημα 92,25 ευρώ για το οποίο δεν κατόρθωσε να μαζέψει αποδείξεις 123+92,25 =215,25. Αυτά τα 92,25 που καλύπτει με αυτόν τον τρόπο θα του στοίχιζαν 23 ευρώ αν δεν είχε απόδειξη για να τα δικαιολογήσει.
      Άρα στην ουσία τα 123 ευρώ που δίνει αρχικά… τελικά του στοιχίζουν 100 ευρώ
      Σε αυτή την περίπτωση ο πελάτης δεν έχει ζημιά καθώς 100 ευρώ είναι το αρχικό ποσό της συναλλαγής. Το όφελος του κράτους είναι η φορολόγηση των αναγκαστικά πλέον δηλωμένων εισοδημάτων του πωλητή, αλλά και το ότι εισπράττει τον ΦΠΑ που στο τέλος πιθανώς να αποδώσει στον πελάτη εφόσον έχει καλύψει όλο το εισόδημα του με αποδείξεις και παραστατικά.
      γ) πελάτης και πωλητής έρχονται σε συμφωνία.
      Για να έχει όφελος ο πελάτης να προχωρήσει σε συμφωνία πρέπει το τελικό πόσο που θα του κοστίσει η συναλλαγή να είναι μικρότερο του 100 της ανωτέρω περίπτωσης καθώς πρέπει να υπολογίσει το πέναλτι του 25% αφού δεν θα έχει απόδειξη.
      Το πόσο αυτό δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο των 80 ευρώ καθώς 80 + 25% = 100.
      Η συμφωνία πρέπει να γίνει λοιπόν με ανώτατο ποσό τα 80 ευρώ. Σε αυτή την περίπτωση στα 80 ευρώ δηλαδή ο πελάτης δεν έχει ούτε όφελος ούτε ζημιά ενώ το κράτος εισπράττει το 25% του 80, δηλαδή 20 ευρώ καθώς δεν θα υπάρχει η απόδειξη.
      Άλλη περίπτωση δεν υπάρχει πέραν των ανωτέρων τριών…
      Αυτό που πετυχαίνουμε με αυτόν τον τρόπο είναι είτε εμμέσως φορολόγηση της φοροδιαφυγής με ένα ποσοστό 25% επί του ύψους της συναλλαγής (γ περίπτωση) είτε αμέσως με την φορολόγηση των αναγκαστικώς δηλωμένων εισοδημάτων του πωλητή (β περίπτωση). Με όποιον τρόπο και αν εξελιχτεί η συναλλαγή λοιπόν, το κράτος εισπράττει είτε το 25% αυτής, είτε ένα ανάλογο ποσό από τον φόρο εισοδήματος του πωλητή.
      Μέχρι σήμερα εισέπραττε ότι είχαν ευχαρίστηση πωλητής και αγοραστής.

    • Ric Ferara
    • και δεν εφαρμόζουμε το απλό «χωρίς απόδειξη δεν χρωστάς, άρα δεν πληρώνεις». Το πολύ πολύ να χρειάζεται μια απλή διάταξη. Γιατί όχι ;

      • Κώστας Καρμπέρης
      • Δεν το κατάλαβα αυτό…
        Ο κ. Μουτζούρης έχει δίκιο σε γενικές γραμμές στην τοποθέτησή του, αν και θεωρώ ότι σε ορισμένα σημεία είναι λίγο δυνόητη η με΄θοδος που προτείνει (για τον πολύ κόσμο).
        Γιατί δεν δοκιμάζει το Κράτος να καταργήσει για ένα διάστημα (π.χ. 5 ετών) και λογω έκτακτων συνθηκών (…) τελείως τις συναλλαγές με μετρητά? Τελείως όμως, ούτε για 0,5 €. Να δούμε τότε πως θα φοροδιαφεύγουν οι διάφοροι επιτήδειοι και επίσης να διαπαιδαγωγηθεί μια γενιά με υγιή φορολογική και συναλλακτική συνείδηση.
        Αν όχι, τουλάχιστον να σχεδιαστεί και να εφαρμοστεί ένα αξιόπιστο σύστημα γενναίας επιβράβευσης των αποδείξεων που έχουν συλλεγεί, ως κίνητρο για την πάταξη των «μαύρων» συναλλαγών.
        Αν και επιμένω ότι η κατάργηση των μετρητών είναι Η λύση (μεσο-βραχυπρόθεσμα).

      • Κώστας Καρμπέρης
      • Οσο τη σκέφτομαι – την πρόταση του συντρόφου Ferrara – τόσο εξυπνότερη μου φαίνεται. Συμφωνώ απόλυτα με την πρόταση.
        Ομως, πως αντιμετωπίζουμε τις «μαύρες» συναλλαγές; Αυτές δεν αποτυπώνονται σε παραστατικά. Θα μου πεις με το «πόθεν έσχες». Ομως με το «πόθεν έσχες» δεν «πιάνεις» όλο το νήμα μιας παράνομης συναλλαγής.
        Μιας και βρισκόμαστε σε έκτακτες συνθήκες (δηλ. σε «πόλεμο», όπου όλα επιτρέπονται) πως θα σας φαινόταν η πρόταση να καταργηθούν οι συναλλαγές με ρευστό για ένα χρονικό διάστημα 3 ή 5 ετών; Συναλλαγές (ασχέτως ποσού) ΜΟΝΟ με κάρτες. Ετσι και την φοροδιαφυγή χτυπάς και την μαύρη συναλλαγή και εξορθολογίζεις την αγορά καταργώντας τις ετεροχρονισμένες επιταγές κλπ.

      • Γιώργος Παπαζάχος
      • Μα και τώρα ισχύει αυτο. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος τεκμηρίωσης μίας οφειλής εκτός της απόδειξης που κόβει ο πωλητής.Όταν κάποιος δεν κόβει απόδειξη τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται με την σύμφωνη γνώμη του αγοραστή για να κλέψουν και οι δύο το κράτος και να μοιραστούν τα «κλοπιμαία».

        Δεν μας λείπει το νομοθετικό πλαίσιο η εφαρμογή του μας λείπει, η οποία είναι θέμα παιδείας. Ελπίζω ο κόσμος να έχει αρχίσει να καταλαβαίνει ότι το να κλέβεις απο το κράτος γυρίζει μπούμερανγκ.

    • ΔΑΝΑΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ
    • Οι δημόσιες επενδύσεις είναι ένας τομέας που δημιουργεί περιορισμένο αριθμό επενδύσεων , η βιομηχανικά και βιοτεχνική ανάπτυξη της παραγωγής θα δημιουργήσει πολλές νέες θέσεις εργασίας . Υπάρχουν δύο δρόμοι ο πρώτος να παράγεις τεχνολογία . Δηλαδή πολύ καλά Πανεπιστήμια που να παράγουν έρευνα και δυνατότητα καινούργιων καινοτομιών και ιδιωτικός τομέας να αναπτύξει και να πουλάει καινούργιες εφαρμογές . Αυτό κάνει η Φινλανδία το Ισραήλ και μπορούμε να αντιγράψουμε τα μοντέλα τους. Ο δεύτερος δρόμος είναι της Κίνας δηλαδή φθηνά ημερομίσθια , όπως έγραψε και ο κος Μπουτάρης σε πρόσφατο άρθρο μισθοί Βουλγαρίας σε αυτό το μοντέλο είναι εξοικειωμένοι οι Έλληνες επιχειρηματίες διότι το εφάρμοσαν και στην Βουλγαρία.

      Β, Οι ανατιμήσεις και η ακρίβεια συμμαζεύονται όσον αυξάνει η παραγωγικότητα της χώρας σε προϊόντα και δημιουργούνται ανταγωνιστικές επιχειρήσεις . Οι αγορανομικοί έλεγχοι και οι διατιμήσεις δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα και μεγαλώνουν το πρόβλημα.

      Δ. Ο δημόσιος τομέας της οικονομίας πρέπει να οργανωθεί με τον τρόπο που το Σουηδικό σοσιαλιστικό κόμμα έχει οργανώσει τον Σουηδικό δημόσιο τομέα , δηλαδή με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια ,Π.Χ Όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να έχουν οργανωθεί σαν ιδιωτικές επιχειρήσεις και να έχουν κέρδος , όσες δεν έχουν τις κλείνουν και απολύουν τους υπαλλήλους τους . Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα επιδοτούν τους γονείς με το κόστος του δημοσίου ανά μαθητή και τους αφήνουν να επιλέξουν σχολείο της αρεσκείας τους ιδιωτικό η δημόσιο . Όσα δημόσια δεν συγκεντρώσουν μαθητές για να καλύψουν το κόστος λειτουργίας τους τα κλείνουν και απολύουν τους καθηγητές.

      Ε. Ενισχύουμε την επιχειρηματικότητα καταργώντας όλες τις γραφειοκρατικούς περιορισμούς , αλλά πρέπει η «αριστερά» να πάψει να δαιμονοποιεί τους επιχειρηματίες να τους θεωρεί κλέφτες που πίνουν. το αίμα του λαού . Αλλά το κυριότερο να πάψει το δημόσιο με τις χιλιάδες αργομισθίες και τους υψηλούς μισθούς να ανταγωνίζεται τον ιδιωτικό τομέα διότι « η κακή επιχειρηματικότητα σκοτώνει την καλή ¨» . Πρέπει επίσης να υπάρχει έμμεση επιδότηση των εξαγωγών και στον ανταγωνισμό των ίδιων προϊόντων διότι το σκληρό νόμισμα το Ευρώ κάνει την ζωή δύσκολη στα προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα..

      Ζ. Η αυτοδιαχείριση είναι μία απατηλή και αποτυχημένη πολιτική που εφαρμόσθηκε από το 1982 με τους συνδικαλιστές κουμανταδόρους, τους συνεταιρισμούς και την τοπική αυτοδιοίκηση και μας έφερε στο σημερινό χάλι . Τι εφαρμόζουν οι Σουηδοί σοσιαλιστές , « αυτοδιαχείριση σημαίνει ανώνυμη εταιρεία με μοναδικό μέτοχο το κράτος δηλαδή δεν υπάρχει μονιμότητα πρέπει να υπάρχουν κέρδη εάν υπάρχουν ζημιές κλείνει η οποιαδήποτε «αυτοδιαχειριζόμενη» επιχείρηση και απολύεται το προσωπικό .

      Η Ο μόνος τρόπος για να λειτουργήσουμε στην ζώνη του ευρώ να κάνουμε ότι έκανε η Γερμανία επί Γκένσερ χαμηλότερους μισθούς αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και των επιχειρήσεων . Να διαφυλάξουμε «σαν κόρη οφθαλμού» της επιχειρήσεις διότι αυτές διατηρούν τις θέσεις εργασίας . Να κάνουμε δυνατά Πανεπιστήμια και να στραφούμε στη έρευνα και στην παραγωγή υψηλής τεχνολογίας όπως το Ισραήλ και με τις ίδιες μεθόδους

    • Skokin
    • Στόχοι βραχυπρόθεσμοι
      Να ρωτήσουμε τους πολίτες που είναι πάνω από 70 χρονών τι κάνανε οι κάτοικοι των πόλεων για να επιβιώσουν την περίοδο της γερμανικής κατοχή – συσσίτια, λαχανόκηπος σε αυλές και ταράτσα….
      Να απαλλαγούμε από κοινωνικές προκαταλήψεις για την κάθε εργασία.
      Οι άνεργοι να απασχολούνται με ό,τι βρούν αντί να περιμένουν αυτό που θα ήθελαν να κάνουν.
      Να προσλαμβάνονται, κατά προτεραιότητα, έλληνες για εργασία.
      Να δίδονται μαθήματα διαχείρισης του νοικοκυριού σε μικρούς και μεγάλους.
      Το μάθημα Αγωγή Υγείας να εμπλουτισθεί με στοιχεία για καλύτερη ζωή με χαμηλό προυπολογισμό. Να προβληθεί η σημασία της οικογένειας για την ατομική ευτυχία, ώστε να δημιουργηθεί πλέγμα προστασίας γύρω από τα αδύναμα μέλη του οικογενειακού κύκλου.
      Τα ανωτέρω μπορούν να αρχίσουν αμέσως.

      Στόχοι μακροπρόθεσμοι;
      Διεκδίκηση κάθε οφειλής από τρίτους προς τη χώρα μας.
      Ταχεία διαδικασία για την απονομή δικαιοσύνης, ιδιαίτερα για καταχραστές δημοσίου χρήματος. Επιστροφή στο δημόσιο ταμείο των περιουσιακών στοιχείων των δημόσιων λειτουργών που δεν δικαιολογούνται από τα έσοδά τους σύμφωνα με τη φορολογική τους δήλωση.Αξιοποίηση των δημόσιων κτιρίων για εγκατάσταση όλων των δημοσίων υπηρεσιών ώστε να μην καταβάλλει το δημόσιο ενοίκια σε ιδιώτες.
      Παιδεία
      Να δημιουργηθούν βιβλιοθήκες στα σχολεία όλων των βαθμίδων. Τα βιβλία να χορηγούνται δανεικά για χρήση και να επιστρέφονται στο τέλος της χρονιάς. Όσοι θέλουν μπορεί να τα αγοράζουν σε τιμή κόστους.
      Να αναπτυχθούν προγράμματα στο ανοιχτό πανεπιστήμια σε επίπεδο δευτεροβάθμιας
      ( λύκειο) και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η φοίτηση να είναι υποχρεωτική σε όλα τα επίπεδα σπουδών. Όσοι αδυνατούν ή δεν θέλουν να φοιτούν να παρακολουθούν το ανοιχτό πρόγραμμα. Να προωθηθούν προγράμματα ανταλλαγής με σχολεία-πανεπιστήμια σε διάφορες χώρες.
      Να ξεκινήσουν ταχύρρυθμα προγράμματα για την εκμάθηση τεχνών και προσφοράς υπηρεσιών
      Εκπαίδευση στελεχών για υπηρεσίες στον τουρισμό -εκμάθηση ξένων γλωσσών, απόκτηση επαγγελματικών δεξιοτήτων και επαγγελματικής στάσης σε διάφορους τομείς – μεταφορές (ταξί, πλοία, αεροπλάνα) ξενοδοχεία, εστιατόρια, ξεναγήσεις, εκπαίδευση,ψυχαγωγία…
      Εκπαίδευση στελεχών για αγροτική παραγωγή, εμπόριο και βιοτεχνία.
      Κάθε πόλη και γωνιά να προβάλει τα χαρακτηριστικά της και να χρησιμοποιήσει επιθετική πολιτική για την προβολή τους.
      Ανάπτυξη της οικιακής οικονομίας με διάφορα μέσα ( τρόφιμα, ενδυμασία, είδη νοικοκυριού και λαικής τέχνης…)
      Αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου – μεταλλεύματα – με λαική βάση.
      Μεταναστευτική πολιτική

    • Skokin
    • Η δράση για ξεκαθάρισμα του πλήθους που έχει εισρεύσει στη χώρα μας είναι σημαντική.

      Ας ακολουθήσουμε τις αποφάσεις που εφαρμόζουν οι εταίροι μας στην ΕΕ, όπως:

      να προσφέρεται εργασία σε άτομα με άδεια παραμονής τό ίδιο και για την ενοικίαση κατοικιών, καταστημάτων και γενικά κτιρίων,

      να διδονται άδειες για καταστήματα όπως ορίζει ο νόμος χωρίς προέγκριση και άλλες διευκολύνσεις.

      Απέλαση των παρανομούντων.

      Παροχή υπηρεσιών υγείας, παιδείας, ασφάλισης σε νόμιμους κατοίκους.

      Προγράμματα εκπαίδευσης τεχνών ως και εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας σε νόμιμους.

      Να χρησιμοποιηθούν οι εγκαταστάσεις στα νησιά Γυάρος, Μακρόνησος, και άλλα για διαμετακομιστικά κέντρα αλλοδαπών.

      Να αποσπασθεί προσωπικό από διαφορες υπηρεσίες και οργανισμούς που συγχωνεύονται σε προγράμματα για τους μετανάστες.Οι δράσεις πρέπει να πραγματοποιηθούν με γοργό ρυθμό.

    • Mariah Stoner
    • Από αντιπαραθέσεις διαπίστωσα ότι κινδυνεύουμε είτε να μετατρέψουμε την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ σε ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ με αποτιμήσεις παρελθόντων. Χρήσιμες, αλλά για να δούμε τι κάνουμε και όχι ποιος είχε δίκιο. Το πρώτο ενώνει, το δεύτερο χωρίζει.

      Πάντως μας ξέφυγε λίγο τι θέλουμε να κάνουμε στην Ελλάδα. Εκτός από την εκμετάλλευση σκουπιδιών, επιλεγμένες καλλιέργειες και εκτροφές, υποδομές ενέργειας και τηλεπικοινωνιών βλέπετε τίποτε άλλο ; Αλλά σε όλα αυτά, δεν απαιτείται είτε δημόσια επένδυση, είτε κοινωνική οικονομία με μορφές αυτοδιαχείρισης ; Πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει ( στην Ελλάδα τουλάχιστον ) ; Όχι για να ανταγωνιστεί ή να υποκαταστήσει τον ιδιωτικό τομέα, αλλά για να του ανοίξει τον δρόμο. Βλέπουμε σήμερα που οι δημόσιες επενδύσεις είναι πρακτικά παγωμένες, να έχει αναλάβει πρωτοβουλίες ο ιδιωτικός τομέας ή, όπως είναι ίσως φυσικό, περιμένει κι αυτός κάποιες κρατικές πρωτοβουλίες ;

      Κατά την εκτίμησή μου, η αντιπαράθεση κράτους – ιδιωτικού τομέα ανήκει στο παρελθόν. Είναι στερεότυπο σύμβολο της αντιπαράθεσης Ανατολής – Δύσης πριν 30 και περισσότερα χρόνια. Σήμερα απλώς μας μπλέκει και μας φτωχαίνει.

    • Κώστας Καρμπέρης
    • Το θέμα είναι, αγαπητή Mariah Stoner, ο ιδιωτικός τομέας να λειτουργήσει επιτέλους ως ιδιωτικός και όχι ως «κρατικοδίαιτος». Και αρμόδιο για να θέσει το πλαίσιο είναι το Κράτος. Και ρυθμιστής των όποιων «παρεκκλίσεων» στη λειτουργία της «αγοράς» είναι ο Δημόσιος Τομέας.

    • Mariah Stoner
    • Το πλαίσιο είναι πολιτικό. Το επιλέγει ο λαός είτε με τους αντιπροσώπους του, είτε με άμεσες διαδικασίες. Συνεπώς το κράτος διευθύνει την εκτέλεση πολιτικών που απορέουν από την λαϊκές εντολές. Δεν καθορίζει την πολιτική, αλλοιώς αλλοίμονό μας ! Ούτε φυσικά ( πρέπει να ) είναι ανεύθυνο για την ποιότητα της διεύθυνσης που ασκεί ή τον βαθμό συμμόρφωσής του με την, δημοκρατικά νομιμοποιημένη, πολιτική βούληση. Γι αυτό πρέπει να είναι καπετάνιος και όχι κωπηλάτης. Να έχει κρίση, εμπειρία και δεξιότητα. Αλλιώς… πάλι αλλοίμονό μας !

      • ΝΕΟΚΛΗΣ
      • Θεωρώ ότι η Δεσμευτική Εντολή των εκπροσώπων (όχι αντιπροσώπων) είναι γνησιότερη έκφραση της συνταγματικά κατοχυρωμένης λαϊκής κυριαρχίας, γνησιότερη έκφραση της λειτουργίας της Δημοκρατίας και -επιτέλους- το εκλογικό σώμα πρέπει να πάρει τη ευθύνη των επιλογών του και όχι να «κρύβεται» πίσω από την όποια ευθύνη των (εν λευκώ εκλεγμένων) βουλευτών του.
        Η πολιτική εκπροσώπηση είναι ο θεσμός κατά τον οποίο η θέληση του corpora απόντος, πραγματικά ισχυρότερου και αξιολογικά ανώτερου εκπροσωπούμενου, μεταφέρεται από τον εκπρόσωπο, έτσι ώστε να καθίσταται ο εκπροσωπούμενος animo παρών. Ο εκπροσωπούμενος λαός είναι ανώτερος απ’ τους βουλευτές και γι’ αυτό το λόγο είναι αυτός που δίνει τις εντολές και ο εκπρόσωπος ως κατώτερος τις εφαρμόζει. Λαός και κυβέρνηση αποτελούν μια οντότητα.Οι εκπρόσωποι – βουλευτές ανήκουν σε συγκεκριμένη κομματική παράταξη, που η καθεμία διαθέτει μια πολιτική την οποία δεσμεύεται να ακολουθεί (δεσμευτική εντολή). Μέσω των εκλογών γίνεται αυτή η επιλογή. Ο λαός επιλέγει να ψηφίσει κόμματα – εκπροσώπους, τα οποία διαθέτουν πολιτική, που ταιριάζει στην ιδεολογία και τα συμφέροντά τους.
        Το ζήτημα είναι πολυδιάστατο καθώς η έννοια της εκπροσώπησης αναφέρεται σε δεσμευτική εντολή με βάση τις προγραμματικές (προ-εκλογικές) εξαγγελίες των κομμάτων, οι οποίες μέχει σήμερα ήταν τόσο γενικές και αόριστες (οικονομική ανάπτυξη, βελτίωση της παιδείας, κλπ) που ισοδυναμούν με «εν λευκώ» εντολή. Επομένως, όσο πιο ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ είναι το πολιτικό πρόγραμμα τόσο πιο (θεωρητικά πάντα) δεσμευτική είναι η εκλογική εντολή. Έτσι, οι βουλευτές δεσμεύονται να υλοποιούν με κάθε τρόπο το πολιτικό πρόγραμμα του κόμματος τους εξαιτίας του οποίου τους επέλεξε ο λαός – φυσικά επέχουν μόνο «πολιτική ευθύνη» και κάτω από ειδικές δικαστικές διερευνήσεις μπορούν να κριθούν – όχι για παράβιαση της δευσμετικής εκλογικής εντολής, αυτό γίνεται με την μη-επανακλογή τους – αλλά για απιστία έναντι του δημοσίου συμφέροντος ή διαφθορά για πράξεις ή παραλείψεις τους κατά την διάρκεια άσκησης του καθηκόντος τους. Τέλος είναι ζήτημα … «ερμηνείας» της σχέσης «αντιπροσώπευσης» και «εκπροσώπησης» στο ισχύον Σύνταγμα, όπου και οι δύο έννοιες ενυπάρχουν. Όταν όμως η χώρα αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση, οι ερμηνείες περιτεύουν και το ζητούμενο είναι αποτελέσματα … Προφανώς και προέχει για τους περισσότερους πολίτες αυτής της χώρας η εξασφάλιση της επιβίωσης της χώρας και των ιδίων και αυτός είναι ο ΟΡΙΣΜΟΣ του πολιτικού προβλήματος της χώρας, η ΑΝΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ στην πράξη των εκλεγμένων βουλευτών μ’αυτήν την πολιτική (εκλογική) εντολή είναι που δημιουργεί την κρίση αντιπροσώπευσης!!
        Για αυτό η λεγόμενες «ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ» του εκλογικού αποτελέσματος είναι εξαιρετικά υποκριτικές και φυσικά πολιτικά αναξιόπιστες.

    • Αντώνης
    • Για να νικήσουμε τη φτώχεια και την ανεργία χρειάζεται πολιτική θέληση και μακρόχρονη προσπάθεια. Για να ενισχύσεις την πολιτική θέληση πρέπει να θέσεις στην υπηρεσία αυτού του στόχου, την κυβέρνηση και το κράτος, ώστε να υποχρεώσεις όλες τις άλλες προτεραιότητες να παραμερίσουν. Για να ελέγχεις την κυβέρνηση και το κράτος πρέπει να κερδίσεις τις εκλογές με ένα τέτοιο πρόγραμμα. πριν κατέβεις στις εκλογές πρέπει να έχεις δημιουργήσει ένα τέτοιο πρόγραμμα και ένα κόμμα που μπορεί να το υποστηρίξει ως εκλογικός μηχανισμός για να κερδίσεις τις εκλογές αλλά κυρίως για να εφαρμοστεί στη συνέχεια με την υποστήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. (Κάνει και συνασπισμός κομμάτων την ίδια δουλειά)Για να κάνεις την αρχή ή φτιάχνεις ένα τέτοιο κόμμα, με ένα τέτοιο πολιτικό πρόγραμμα, ή προσπαθείς να αλλάξεις αυτό που ανήκεις. Αν εκτιμάς οτι είναι δυσκολότερο, αποχωρείς και προσχωρείς σε ένα άλλο που είναι πιό κοντά. Αλλιώς μαζεύεις τους φίλους σου και τους ομοιδεάτες σου και φτιάχνεις ένα δικό σου…

    • Mariah Stoner
    • Πάντως μέσα στον Αύγουστο βλέπω ότι πρόγραμμα σχεδόν ετοιμάστηκε εδώ. Να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πως πείθουμε και κερδιζουμε υποστήριξη γι αυτό. Η όποια εμπειρία μας πάντως λέει ότι όσο πιο λεπτομερές πρόγραμμα παρουσιάστηκε τα τελευταία δέκα δεκαπέντε χρόνια, από οποιοδήποτε κόμμα, τόσο περισσότερο αποδείχθηκε άλλοθι για έκπτωση της πολιτικής σε κρατική διαχείριση και, στο τέλος, σε υποταγή της κυβέρνησης σε κρατικές αρχές. Όσο σκέφτομαι ποιού ( μη ) κράτους, ανατριχιάζω. Πως να μην ξαναζωντανέψουν φασιστικά σύνδρομα μετά από τέτοια δημοκρατική έκπτωση και πολτική αστοχία ;

    • ΝΕΟΚΛΗΣ
    • Καταρχήν να στείλουμε του ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ σπίτι τους.
      Δυστυχώς, με τα ίδια υλικά δεν υπάρχει εποικοδομητική προοπτική.
      Δεν είναι δυνατόν βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί και οικονομικοί παράγοντες (ιδιαίτερα εκείνοι που διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση) και που έχουν με πράξεις (θετική ψήφο) ή παραλείψεις οδηγήσει την χώρα στην σημερινή κατάσταση να τους εμπιστευτούμε πάλι την κυβερνητική εξουσία.
      Υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ που δεν θεωρεί τις προσωπικές πολιτικές (τουλάχιστον – γιατί υπάρχει και το έγκλημα της ΑΠΙΣΤΙΑΣ σε βάρος του Δημοσίου)ευθύνες σημείο αναφοράς για ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ νέα εκκίνηση;
      Μήπως, άραγε, πρέπει να δεχθούμε ότι ΟΛΑ καλώς έγιναν ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ το 2009;
      Αν αυτή είναι η πολιτική θέση, τότε περιττεύει να συζητάμε εδώ…
      Και τι θα γίνει το υπάρχον πολιτικό προσωπικό; Στην καλύτερη (για αυτό περίπτωση) θα πάει σπίτι του πλουσιότερο ή φτωχότερο εκτός αν συνδέσει την πολιτική υστεροφημία του με τις διαδικασίες πολιτικής κάθαρσης και αναγέννησης της χώρας.
      Λόγια σκληρά, αλλά συνιστούν πολιτική πραγματικότητα, η προοπτική της οποίας βασίζεται φυσικά στην διαμόρφωση κατάλληλων πολιτικών συσχετισμών.
      Η ελληνική πολιτική ελίτ έχει «πτωχεύσει» – μπορεί μόνο μια θετική υπηρεσία να προσφέρει: να διευκολύνει την δημοκρατική (εκλογική) εναλλαγή και να μην «γραπωθεί» σε πρακτικές συνταγματικής εκτροπής του τύπου «νόμου & τάξης» με ή χωρίς «κοινοβουλευτικό» μανδύα.

Αφήστε ένα σχόλιο

* υποχρεωτικό